U nas dziś bardzo gorąco. Rano udało  mi się pojechać z chłopakami po zakupy.  Tym razem nie obiadowe, ale bardziej "naukowe". Staś ma wiele wielkich pasji. Jedną z nich opisywałam jakiś czas temu. 

Teraz przyszła kolej na cyferki - liczy już do ponad 200. I zegary- mimo, że 4 lata skończy w listopadzie zna się na zegarze, literki też go interesują. A ostatnio pasjonuje się pogodą. Kiedy zaczął zadawać pytania skąd wieje wiatr, dlaczego czasem jest ciepło, a czasem zimno mimo, że jest lato - postanowiłam kupić globus.

Bo jakoś trzeba wytłumaczyć skąd idzie do nas ciepłe, a skąd zimne powietrze....

A ponieważ oprócz pytań o pogodę słyszę ciągle "a ile jest 3 dodać 2?" albo coś w tym stylu - kupiliśmy także liczydło. Teraz Staś siedzi na podłodze i przekłada kuleczki  i liczy - ja mam chwilę spokoju, zwłaszcza że Wojtek zasnął.

Przy okazji zakupów naukowych kupiłam kilka drobiazgów na jutrzejszy Otwarty Plener Artystyczny, o którym pisałam wcześniej.

W ubiegłą sobotę dzieci mogły przyglądać się filcowaniu na mokro, a nawet spróbować zrobić filcową kulkę lub kwiatka.

Jutro planuję troszkę wycinania i klejenia. Spróbuję zrobić z nimi kilka karteczek.

Zdjęcia z poprzedniego pleneru można obejrzeć TUTAJ

Jutro wezmę aparat i sama też zrobię kilka fotek, to będą w następnym poście.

Niebawem pokażę nowy sweterek, który robię na zamówienie.

Dzisiaj natomiast zdjęcia prezentowanej wcześniej chusty na modelce, którą jest Asia,

Asi pięknie w tej chuście...gdyby ktoś jeszcze chciał podobną to proszę pisać.

Przy okazji zachęcam Was do udziału w "Candy przez różowe okulary" u Asi. Ja już się zapisałam ;o)

A gdyby ktoś zapragnął mieć szarą tunikę z poprzedniego posta to można ją kupić o TU

albo TU

Tyle na dzisiaj. Pracy przede mną sporo, ale póki co idę się napić kawy mrożonej.

Zupełnie nie wiem o czym pisać. Jakoś ostatnio ciężko się zebrać i usiąść do przy komputerze.

Wszystko wydaje się takie banalne i niepotrzebne. Wydawało mi się, że jak przetrwamy pogrzeb Taty, to jakoś to będzie. Przecież od dłuższego czasu chorował i bardzo cierpiał. Nie miał nawet siły rozmawiać, wiedzieliśmy, że choroba postępuje bardzo szybko i nie ma ratunku.

Jednak dopiero teraz przychodzą chwilę, kiedy człowiek musi się pogodzić z tym, że nie można go już zapytać o radę. Kiedy okazuje się, że ludzie, którym za życia zaufał nie byli godni tego zaufania.

Nie był łatwowiernym człowiekiem, zwykle trafnie oceniał komu można ufać. 

W domu rodziców  rzeczy Taty wciąż leżą tak, jakby wyszedł na chwilę i miał zaraz wrócić...

Wiem, że jest przy nas i pewnie jak widzi, że płaczę to pewnie znowu się denerwuje, ale tak jak zawsze, z przymróżeniem oka.

........................................................................................

 A u nas w mieszkaniu malowanie. Na szczęście poszło szybko i sprawnie. We wtorek zaczęte, wczoraj już posprzątane i jesteśmy z powrotem w domu.

Wszystkie pomieszczenia odświeżone, została jeszcze klatka schodowa.

................................................................

W ramach radzenia sobie z emocjami powstały takie prace:

pierwsza jeszcze na początku lipca:

 dwie pozostałe są całkiem świeżutkie:

Wszystkim zaglądującym i komentującym dziękuję za to, że jesteście i za wszelkie słowa wsparcia.

Odkąd jestem na wychowawczym wciąż brakuje mi jakiejś  aktywności w społeczeństwie. 

Wiecie, że nie siedzę bezczynnie.
 Miałam takie marzenie, żeby stworzyć miejsce dla mam, gdzie by mogły się spotkać na "darciu pierza". Żeby w tym miejscu mogły spędzić twórczo czas, a dzieci w tym czasie byłyby zajęte zabawą.

Wyobraźcie sobie, że wczoraj dowiedziałam się od mamy o pomyśle na wartszaty artystyczne w dzielnicy, w której mieszkam. Pojechałam tam dzisiaj zapytać, o co dokładnie chodzi...i dowiedziałam się, że paniom które chcą to zorganizować kiełkuje w głowie podobny pomysł. 

Póki co w planach jest cotygodniowe twórcze spędzanie czasu w każdą sobotę, aż do końca sierpnia, a 7 września przy okazji dni Krzyszkowic (ale tych w Wieliczce) wystawa prac.
A co z tego się wykluje, to się zobaczy.
Okazuje się, że ludzi twórczych i utalentowanych w okolicy nie brakuje, tylko trzeba ich zebrać.

Zatem od przyszłej soboty planuję zabierać swoje "przydasię" i spędzać godziny od 10-14 w twórczym towarzystwie.

Kto może przyjść?

Praktycznie każdy, kto chce spędzić twórczo czas, przy okazji pochwalić się swoimi umiejętnościami, talentem, albo czegoś ciekawego się nauczyć.

A może mama, która chętnie odpocznie od codziennych obowiązków?

Zapowiada się ciekawie. 

Dziś na przykład Pani Iwona malowała kwiaty, a Szymon robił zdjęcia niesamowitym zabytkowym aparatem - o takim jak na zdjęciu. W dodatku wywołuje je na szkle techniką mokrego kolodionu, znaną w XIX wieku (o ile czegoś nie pomieszałam)
hm....może uda się poprosić Szymona o portret taki w stylu retro?
Ciekawe, czy ktoś rozpoznałby mnie na wystawie ;o)

  zdjęcie pochodzi z sieci

 Kto będzie za tydzień?

To też zależy od Was?

Każdy może przyjść.

Miejsce: "Dom Ludowy" w Wieliczce - Krzyszkowicach

Pomysł mi się bardzo podoba i plan na następną sobotę zrobiony.

Dziękuję Wam bardzo za słowa wsparcia i modlitwy o zdrowie dla mojego Taty.

Tata zmarł wczoraj w nocy. 

Po ludzku jest smutno bardzo, pusto i trudno się przyzwyczaić do słowa "był".

Ale dla nas to nie koniec, wierzymy w życie wieczne. 

Ostatnie słowa  mojego Taty to była modlitwa.

I Was proszę o modlitwę za niego.

 

 

Zanim jednak będzie artystycznie, to pochwalę się, że pożyczyłam sobie manekina od kuzynki, teraz będzie mi służył jako model do moich szyciowych prób. Co prawda mam nieco więcej tu i tam niż ten manekin, ale zawsze można dodać ten centymetr czy dwa.

Tak zrobiłam przy tej sukience, którą właśnie skończyłam.

Wam pewnie się spodoba, ale wiem że po wyjściu w niej z domu krytykę uslyszę ;o)

Dobrze, jak to jest krytyka konstruktywna i jeszcze z radą, co poprawić następnym razem.

Ale dość gadania, oto sukienka, żeby było nieco ciekawiej zawiązałam kokardkę z tasiemki.

A na deser, zamiast lodów dla Was chłodzące, a może nawet mrożące krew w żyłach  dzieło Stasia, który prosił, żebym pokazała jego obrazek pt "burza i deszcz".

Miłego oglądania!

Dzisiaj pochwalę się skończoną robótką. W kolorze jak najbardziej na czasie Ponoć przecież w tym sezonie nosi się pastele. Robótka robiona według wzoru pt "widzimisię", czyli kompletnie bez schematu. Zatem pomysł jak najbardziej własny ;o). Efekt mi się podoba. Uzupełnienie stanowi filcowy kwiatek. Chusta jest wielofunkcyjna, można jej użyć jako narzutki na letnią sukienkę, jesienią i zimą jako szalika....i pewnie jeszcze znajdzie inne zastosowania. Wykonana jest z Kalinki (czyli wiskoza i anilana), w dwóch odcieniach pastelowego błękitu. 

A skoro jesteśmy przy pastelach, to wróce do mojej sukienki z poprzedniego posta. 

Wyobraźcie sobie, że przeglądając "Twój Styl" trafiłam na bardzo podobną sukienkę z broszką.

:o)

 zdjęcie pochodzi z czasopisma "Twój Styl" z lipca 2012r

Trzymajcie się!

I nie dajcie się upałom!

Ja mam chwilę odpoczynku, Wojtuś śpi, a Staś pojechał z moim bratem na wycieczkę.

Dziękuję za odwiedziny i wszelkie słowa wsparcia i modlitwę w intencji Taty.

Tata dzielnie znosi upały, choć wyobrażam sobie, że leżącemu choremu musi być bardzo ciężko przy tych temperaturach.