Robótkowy Świat Eumychy

trochę koloru...

2012-02-18T19:00:00.000+01:00

Paczuszki poleciały wczoraj. Ale chyba muszę zacząć jeździć gdzieś dalej na pocztę. Pani w okienku była bardzo nieuprzejma. Dowiedziałam się, że nie tylko dla mnie i że wiele osób woli dołożyć kilometrów, żeby nie ryzykować, że ktoś będzie gderał. Ja wczoraj dostałam porządnie. Bolała mnie okropnie głowa, a wysyłałam kilka paczek. Przy okienku pomyliły mi się potwierdzenia...no i to się pani nie spodobało.

Mniejsza z tym, ważne żeby paczuszki dotarły do Was bezpiecznie.

Co w nich jest, to Wam nie zdradzę...tyle powiem, że prace już prezentowane...resztę zobaczycie po otwarciu kopert. Niespodzianką pozostaje paczuszka do osoby, którą wylosowałam w Walentynkowej Wymianie na Forum Maranty. Ale za jakiś czas i to przestanie być tajemnicą.

Mam już dość zimy. Zwłaszcza tego ubierania kilku warstw dzieciakom, żeby z nimi wyjść.

Dlatego znowu troszkę pokolorowałam swoje prace...na przekór białej zimie

naszyjnik folkowy

torebka prezentowa

koloru będzie więcej....wkrótce....

dziękuję za odwiedziny i miłe komentarze

Zwiastun wiosny....

2012-02-16T18:43:00.001+01:00

Dziś skrótowo i tylko zapowiedź.....

....że niebawem zrobi się tu całkiem kwiatowo i wiosennie....

Zapraszam serdecznie`!

P.S. Paczuszki wyślę jutro, bo mąż ma wolne, więc będzie łatwiej wybrać się na pocztę.

Po niedzieli wyglądajcie listonosza ;o)

Niespodzianka od Janeczki

2012-02-14T15:37:00.001+01:00

Choć od moich urodzin już trochę czasu minęło, to jeszcze nie pochwaliłam się Wam cudną niespodzianką, jaką dostałam od Janeczki. Teraz się chwalę i bardzo, bardzo dziękuję. Sprawiłaś mi Janeczko ogromną radość!

Z tego miejsca jeszcze raz dziękuję wszystkim za pamięć i życzenia!

A teraz patrzcie i podziwiajcie:

Dziękuję także za komentarze odnośnie mojej spódnicy.

Jestem z niej zadowolona, tylko zamek muszę wszyć jeszcze raz (nie do końca poradziłam sobie ze stopką do zamków).

W planach kolejna rzecz...tylko czasu chwilowo jakoś mało.

I jeszcze małe ogłoszenie odnośnie paczuszek.
Otóż niespodzianki dla osób nagrodzonych w mojej urodzinowej zabawie powinny polecieć we czwartek,
podobnie paczuszka z włóczką.
U nas poczta tylko we czwartki i piątki jest czynna do 19:00...

Pozdrawiam

Efekt sobotniej wieczornej pracy - czyli pierwsza własnoręcznie uszyta spódnica

2012-02-12T20:12:00.000+01:00

Po pierwsze dziękuję za tak szybki i liczny odzew w sprawie włóczki. Już w godzinę po zamieszczeniu ogłoszenia włóczka została zarezerwowana.

Wczoraj byłam tak pochłonięta pracą, że dopisałam jedynie "sprzedane" przy tytule posta.

A zajęta byłam bardzo i skoncentrowana na nowym zadaniu. I udało się!

Uszyłam własnoręcznie - choć oczywiście z użyciem maszyny do szycia- pierwszą swoją spódnicę!

Sprawa była o tyle prosta, że szyłam z szerokości materiału i prawie nic nie musiałam ciąć.

Spódnica przetestowana, układa się nieźle, wymaga drobnej poprawki przy zamku.

Choć lewej strony nie polecam oglądać...ale to przecież pierwsza spódnica - i tak jestem z niej dumna!

wprawne krawcowe na pewno zauważą, co trzeba jeszcze poprawić, proszę o konstruktywną krytykę, w końcu dopiero się uczę, w dodatku sama.

To w zasadzie tyle na dziś...

jeszcze tylko mała zapowiedź, że wkrótce u mnie zrobi się bardzo wiosennie...już jest gotowych kilka ciepłych, wiosennych prac...kto wie, może zima poczuje się głupio i wreszcie sobie pójdzie?

Miłego wieczoru!

Wymienię lub sprzedam ;o) sprzedane

2012-02-11T15:39:00.003+01:00

W porywie euforii tuz po urodzeniu Wojtka kupiłam sobie virginię w kolorze jasno zielonym.

Próbowałam coś z niej zrobić, ale jednak to dla mnie zbyt jaskrawy kolor. Mam jej prawie 4 motki.

Z jednego jest kawałek robótki, ale mogę go spruć i będzie prawie cały (czyli wtedy będzie ok 350- 400g włóczki)
Virgnia to bawełna (anilux), motek 100g - 417m zalecane druty 2-3

Jestem pewna, że nic z niej dla siebie nie zrobię. Mogę sprzedać za 25zł z przesyłką (cena włóczki w pasmanterii 8,20zł za motek), albo wymienię na coś innego. Może którejś z Was też coś zalega w szafie i chciałaby się zamienić?

W każdym razie, jeśli jest ktoś chętny to proszę o informację na eumycha@wp.pl

***************************************************************************

Podsumowanie Urodzinowej Zabawy

2012-02-07T18:34:00.000+01:00

Przede wszystkim chciałam Wam powiedzieć, że bardzo się cieszę z tego, że mogłam poznać nowe miejsca w sieci. W mojej urodzinowej zabawie wzięło udział dużo osób, których jeszcze nie znałam. Bardzo mnie to cieszy. Dziękuję też stałym Obserwatorkom blogu.

Pod postem pozostawiono 20 komentarzy, przy czym osób w zabawie wzięło udział 17 czyli

1. Justyna Sz.

2. Agea

3. Dorfi

4. Majalena

5. Agus2003

6. Ciapara

7. Ghi Photography i pasje

8. Doriss

9. Irena

10. Wiola

11. rrrrobaczek

12. Diana

13. Nuta

14. LavInArt

15. Rhodiana

16. Pandzioszka

17. Wieczka

Drogą losowania przy pomocy strony www.random.org została wylosowana osoba z numerem 3 – czyli padło na Dorfi

Teraz pozostaje rozstrzygnięcie konkursu z nazwą dla mojej biżuterii

Dzięki, że chciało się Wam wymyślać.

Fakt, że najbardziej rozbawiła mnie nazwa podana przez Ciaparę – czyli „Kwiaty ze szmaty”

Postanowiłam też nagrodzić Wieczkę za „Kwiatowisko – biżu handmade

Oraz Nutę, za wyjątkowo dużo propozycji.

Wszystkim serdecznie dziękuję za zabawę. Bardzo proszę Was Dziewczyny o adresy (eumycha@wp.pl), żebym mogła wysłać upominki. Proszę też o cierpliwość, paczuszki dotrą do Was na pewno, tylko ja czasem przez cały tydzień nie mam możliwości wybrać się na pocztę, bo na spacer z chłopakami trochę ciężko, a bez nich nie mogę wyjść, bo nie mam z kim ich zostawić. A póki są temperatury poniżej -10 stopni siedzę w domu z chłopakami i nawet na krótki spacer nie wychodzę.

No to tyle na dziś, wracam do dzieciaków bo zaczynają już marudzić...urodziny w tym roku raczej skromne...tylko ja i dzieci...mąż dołączy jak wróci z pracy...na chwilę, bo w nocy znowu jedzie do pracy...ech....

Serwetkowy sweterek

2012-01-30T17:51:00.000+01:00

Brrrr...ale zimno za oknem, siedzimy w domu, bo dla dzieciaków za zimno (zwłaszcza dla Wojtka), a poza tym przeziębiłam się, nawet nie wiem kiedy.

W sumie to dobrze, że parę dni posiedzę w domu, bo mam trochę pracy.

Po pierwsze muszę wykonać nagrody, które obiecałam Wam w poprzednim wpisie. Do zabawy nadal zapraszam. Szczegóły poznacie klikając link, banerek na bocznym pasku lub zwyczajnie czytając poprzedni wpis ;o) Czasu jest już całkiem niewiele.

Po drugie prezent na wymianę u Maranty trzeba zrobić, tutaj muszę troszkę popracować nad przypomnieniem sobie pewnych rzeczy...może dzięki temu uda mi się spełnić marzenie osoby, którą wylosowałam.

A po trzecie, mam zamówiony sweterek, taki sam jak ten, który zrobiłam dla siebie.

Świeżo zrobiony założyłam na siebie i jeszcze nie zdążyłam się nim pochwalić w sieci, kiedy zostałam poproszona o zrobienie takiego samego. Dziś z samego rana zamówiłam włóczkę, a ponieważ miałam jeden motek z poprzedniego, to zaczęłam już dziergać.

To moje pierwsze sweterkowe zamówienie, więc się trochę denerwuję, czy wykonana praca będzie zadowalająca.

Wzór mam z "Diany na szydełku" 4/2011

sweterek zrobiłam z włóczki Diva, całkiem przyjemna w dotyku i kolor ma fantastyczny.

Na zdjęciu widać również wieszczek przeze mnie ozdabiany ;o)

Za oknem zima, a na oknie mam wiosnę dzięki hiacyntom, które pięknie kwitną w ozdobionych przeze mnie doniczkach.

Na koniec deklaracja mojego synka, że od jutra będzie grzeczny ;o)

Muszę go pochwalić, bo pięknie przestawił się na jedno nocne budzenie mamusi.

Dzięki temu mogę powiedzieć, że ostatniej nocy już naprawdę się wyspałam ;o)

Dziękuję za odwiedziny!

Zapraszam znowu, a jeśli macie ochotę na kwiaty ode mnie, to jedną z możliwości jest udział w zabawie.

Już widzę kilka nowych odwiedzających mnie osób, z czego bardzo się cieszę, bo sama też mogę poznać nowe miejsca w sieci. Widzę też, że wymyślacie całkiem fajne nazwy.

Dzięki!

Kwiaty od Eumychy - zapraszam do zabawy ;o)

2012-01-26T17:52:00.003+01:00

W lutym znowu moje urodziny ;o)

Z tej okazji postanowiłam zaprosić Was do zabawy.

W dniu moich urodzin ktoś może wylosować moją kwiatową biżuterię.

Warunkiem udziału w zabawie jest:

1. Zostawienie podpisanego komentarza pod TYM postem (anonimy nie biorą udziału w losowaniu)

2. Podanie adresu swojego blogu i umieszczenie na nim informacji o zabawie ( oczywiście jeśli ktoś prowadzi blog)

3. Można podać, jaki kwiat chcecie w biżuterii (tu można podać swój ulubiony kwiat, albo jeśli ktoś woli podać jaką techniką ma być wykonany np. "róża" "fiołek" albo "kwiat szydełkowy")

4. Dodatkowa nagroda jest przewidziana dla osoby, która wymyśli najciekawszą nazwę lub określenie dla mojej biżuterii (tu zwycięzca będzie wybrany przeze mnie)

Jednym słowem macie dwie szanse na wygraną, jedną w drodze losowania a drugą dzięki własnej pomysłowości!

Zapraszam serdecznie ;o)

coś...

2012-01-26T17:18:00.002+01:00

"coś" robię, ale niewiele...

na zdjęciach kilka przykładowych ostatnich robótek i śpiewniki, które zrobiłam na kolędowanie.

Kończę powoli sweterek serwetkowy, mam też kilka pomysłów na kolejne prace, bo właśnie zapisałam się na wymianę na forum u Maranty

***********

Dzięki za komentarze pod poprzednim postem.

Nie odstawiam Wojtka od piersi, bo ma dopiero niecałe 7-mcy. Planuję to zrobić dopiero za jakieś 2-3 miesiące. Co do przyzwyczajania do dłuższych przerw na sen - to mój starszy syn zaczął przesypiać całe noce, jak miał 7-8 miesięcy. Teraz owszem zdarza mu się, że się obudzi w nocy i płacze, jak się czegoś boi, ale szybko zasypia. Chciałabym, żeby tak było z Wojtkiem.

Ostatnie noce pokazują, że mamy nową tendencję, czyli karmienie o 23.00 i ok. 4:00, więc zaczynam spać nocami. Póki co dam dziecku trochę spokoju, a za parę tygodni zacznę karmienie z 23:00 opóźniać.

Wieści z pola walki...

2012-01-23T18:57:00.000+01:00

...bo ostatnio każda noc przypomina pole walki. Ćwiczenia z zasypianiem Wojtka przynoszą sukcesy, ale nadal nie śpię. Udaje się go przetrzymać mniej więcej 5,5 - do 7,5 godziny bez karmienia. Niestety nadal budzi się co 3 godziny ( to i tak lepiej niż co 1,5). Najgorzej jest między 2.00 a 5.00 ostatniej nocy cały ten czas przepłakał.

Nie biorę go z łóżeczka, chyba że na chwilkę żeby się uspokoił i wiedział, że jestem przy nim, ale zasypiać musi sam i to w swoim łóżeczku. Póki co udaje się, że między 20:00 a 23:00 śpi spokojnie.

Ząbków mamy już 5, prawdopodobnie za parę dni będzie i szósty.

Mam nadzieję, że to przetrwam i za kilka tygodni będę wreszcie spać.

Dieta bogata w magnez bardzo pomaga.
A robótkowo- powstaje sweterek serwetkowy, mam nadzieję, że niebawem będzie gotowy.
Tyle w telegraficznym skrócie.

Wymianka z Reni

2012-01-19T10:08:00.001+01:00

U mnie krótko, bo z czasem kiepsko.

Druga noc bez karmienia Wojtka. Ciężko było. Dziś był mój dyżur, nie wyspałam się kompletnie. Ale są małe sukcesy, wczoraj Wojtek wytrzymał 7 godzin bez jedzenia. Dziś było trudniej, budził się co 1,5 godziny, ale wytrzymał 5 godzin bez jedzenia. Kolejną noc będzie dyżurował mąż, a ja będę spać.

A teraz z przyjemnością się pochwalę cudownymi poszewkami na podusie od Reni, z którą umówiłyśmy się na wymiankę.

Podusie położone już na właściwym miejscu, trafione w 100% ;o)

ja zrobiłam skrzyneczko na kwiatki, cieszę się że Reni się podobają, bo miałam troszkę obawy, co do motywu, czy jest delikatny.

i pożyczone od Reni zdjęcie różyczek

i naszyjnik

Reniu dziękuję Ci za wymiankę. Jestem bardzo zadowolona z poduszeczek. Prezentują się pięknie!

Cudne są.

Wkrótce jeszcze kilka prac w decu...ale póki co zmykam do Wojtka, bo głodny ;o)

Wymarzone skarpetki - czyli śmieszny prezent!

2012-01-17T18:13:00.000+01:00

Dzisiaj nie całkiem robótkowo, bo pokarzę jedną pracę. Więcej pojawi się może jutro.
Wszystko zależy od czasu i sił. Dziś byliśmy z Wojtkiem do szczepienia, przy okazji wyszliśmy z zaleceniem odzwyczajenia Wojtka od nocnych posiłków. Będzie ciężko, ale spróbujemy. Ustaliliśmy nocne dyżury.

A na zmęczenie postanowiłam nieco zmodyfikować swój jadłospis - będzie w nim teraz więcej orzechów, bananów, pestek dyni i gorzkiej czekolady - czyli tego co zawiera magnez.

A teraz powoli zmierzam ku ostatniej robótce. To były wymarzone skarpetki dla mojego szwagra. Powiedział, że marzy o takich widząc Wojtusiowe skarpeteczki z grzechoczącymi samolocikami. Otrzymał je u nas podczas tradycyjnego kolędowania u nas w domu - które akurat wypadło w jego urodziny. Relację z kolędowania można zobaczyć u Asi na blogu. Zapraszam do czytania i oglądania zdjęć.

A tutaj skarpetki:

jeśli ktoś o takich marzy może do mnie napisać ;o)

Na deserek kilka zdjęć chłopaków ;o)

Warto przeczytać

2012-01-14T17:56:00.005+01:00

Yadis na swoim blogu napisała coś, co dla każdej osoby zainteresowanej rękodziełem powinno być ważne. Nie tylko dla sprzedających, ale także dla kupujących.

Polecam do przeczytania i przemyślenia.

Dlatego właśnie swoje prace wykonuję dla własnej przyjemności...

Po niedzieli będzie nieco bardziej robótkowo.

Pozdrawiam

...

2012-01-09T12:45:00.001+01:00

Dziś nieco więcej optymizmu. Trochę ponarzekałam ostatnio, ale kilka rzeczy się zmieniło...przy maluchach wszystko szybko się zmienia.

Wojtek kilka dni temu zaczął samodzielnie siedzieć! To oznacza, że mogę go na chwilę posadzić, żeby się sam bawił, oczywiście w zabawach "na siedząco" chętnie towarzyszy mu Staś, podaje mu zabawki- co powoduje, że mam ich chwilami "z głowy". ;o)

Poza tym Wojtek ma już dwa zęby, więc przez kilka dni będzie spokojny...do czasu wyrzynania się kolejnych.

Mamy jeszcze kolejne sukcesy: zaczął pić z butelki, o czym nie było do tej pory mowy. Nawet jak odciągnęłam pokarm, to się go nie chwycił z butelki, podobnie jak smoczków nie toleruje. Ostatnio jednak wypił mleko z butelki (postanowiłam pomęczyć się trochę z odciąganiem pokarmu, żeby go przyzwyczaić do butelki lub kubka). Możę będę mogła wyjść z domu wieczorem na dłużej ;o)
A mam plan! Po pierwsze chętnie wybrałabym się na spotkania dla rodziców w poradni psychologiczno-pedagogicznej. W ubiegłym roku chodziłam tam do "Szkoły dla rodziców", to były warsztaty prowadzone w oparciu o książkę "Jak mówić, żeby dzieci na słuchały, jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły". Warsztaty świetne, chętnie zapiszę się na drugą część pt.: "Rodzeństwo bez rywalizacji". Może jeszcze nie mam problemów wychowawczych, ale ich nie uniknę. Poza tym można tam poznać też fajnych ludzi. Grupa ze szkoły dla rodziców była rewelacyjna.
Jeśli ktoś tu zagląda to pozdrawiam!

Poza spotkaniami dla rodziców chętnie zapiszę się na aerobik, ale to na wiosnę...jak już Wojtek się ode mnie odessie.

Postanowiłam napisać do kilku dzieciatych i nie pracujących obecnie zawodowo koleżanek i umówić się na spotkanie z dziećmi ;o)
Wiosną i latem jest łatwiej, bo się można spotkać na placu zabaw bez umawiania...zimą, kiedy więcej bawimy się koło domu (miejsca sporo), nie widujemy prawie nikogo.

Wracając do Wojtka i jego spania to też coś drgnęło...co prawda jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale zawsze coś.

Okazało się też, że dla niego jeden stały posiłek w ciągu dnia to mało. Daję mu obiadek w południe, a od dwóch dni kaszkę wieczorem...dzięki czemu karmię go tylko raz między 23 a 7 rano...(do tej pory jadł co 2 godziny w nocy).

Mąż postanowił zrobić sobie kilka dni urlopu, co prawda w tym czasie musi jeździć ze swoim Tatą do lekarzy, ale dla nas też będzie miał więcej czasu. Mam nawet obiecany długo wyczekiwany dzień dla siebie ;o)

Babcię moje dzieci mają jedną, młodą jeszcze i pracującą, a mimo to pomaga nam jak tylko ma czas.
Poza tym w każdą niemal sobotę Stasio wędruje do Babci na noc - cały tydzień czeka na sobotę ;o)

No i jeszcze z pola robótkowego - kilka rzeczy robię, bo umówiłam się na wymiankę.
Kupiłam sobie też włóczkę o taką teraz szukam fajnego wzoru na sweterek.

Tyle na dziś. Pewnie trochę chaotycznie napisałam tego posta, ale jednocześnie piszę i gotuję obiad ;o)

Dziękuję raz jeszcze za wsparcie
i nadal zapraszam na herbatkę jeśli będziecie w okolicy!

Dziękuję.

2012-01-04T09:55:00.000+01:00

Dziewczyny dziękuję Wam za komentarze pod poprzednim postem.

Dzięki za wsparcie.

Jak się nad tym zastanowić, to faktycznie jeszcze nie jest najgorzej, bo dzieci mam zdrowe.

No i póki co pomimo, że nie dają spać w nocy, to nie muszę się martwić gdzie są i kiedy wrócą.

Bunt trzylatka, chyba mam już za sobą...oby...

a ząbkowanie kiedyś musi się skończyć....

Jednym słowem oby do wiosny...

***************

Plan minimum chyba się nie sprawdzi, lubię odpoczywać w posprzątanym mieszkaniu pijąc herbatkę z mojej ulubionej filiżanki...samo się niestety nie posprząta...

Gotować też muszę, bo Staś musi jeść zróżnicowane posiłki, no Wojtek też powoli zaczyna jeść coś innego niż mleko.

Chętnie skorzystam z rady Lucynki, żeby gdzieś wychodzić z domu, jak mąż wróci.

Spotkanie z inną mamą malucha, to też dobry pomysł.

Przypomniałam sobie, że moja mama, która była w domu z naszą trójką, wieczorami chodziła do sąsiadki (też mamy maluchów) na herbatkę. Fajnie by było mieć taką sąsiadkę...

***************

Staś potrafi się sam bawić...choć ostatnio to chyba nie jest sam w swoich zabawach.

Jak Wam pisałam Staś bawi się w "odprawianie", a ponieważ ja się nie nadaję do tej zabawy wymyślił sobie, że przychodzi do niego ksiądz. Ma wyobraźnię!

Wczoraj pyta mnie, kiedy przyjdzie do nas ksiądz, jak usłyszał, że za dwa tygodnie, to się biedak zapytał:

"to jak ja wytrzymam tyle czasu?"

Pasja kolejowa też się rozwija, ostatnio synuś mnie zaskoczył, bo sam zbudował sobie tory kolejowe w dodatku poprowadził je częściowo pod stołem - żeby był tunel...

********

Dzięki jeszcze raz Dziewczyny!

A jeśli któraś z Was mieszka w okolicach Wieliczki, to zapraszam na herbatę - nie będę marudzić!

P.S. Dziś w nocy Wojtek przespał 5 godzin bez pobudki - pierwszy raz od kilku miesięcy (bo kiedyś mu się to zdarzało).

...

2012-01-03T10:12:00.001+01:00

Robótek dzisiaj nie będzie....

Ostatnio jestem przemęczona. Pewnie wynika to z tego, że od narodzin Wojtka nie udało mi się przespać nocy bez kilku pobudek. Może z tego, że nie zanosi się na zmianę tej sytuacji. Może też wynika z tego, że każdy dzień podobny jest do poprzedniego. Może też dlatego, że Wojtek ząbkuje i nie mam już swoich "wolnych wieczorów"?. Może jeszcze z kilku innych powodów.

Nie mogłam się zebrać, żeby napisać choćby życzenia świąteczne.

Muszę trochę odpocząć, choć zupełnie nie wiem jak.

Muszę odpocząć, bo marudzę i pewnie ciężko ze mną wytrzymać.

Macie jakiś pomysł, jak odpocząć przy półrocznym niemowlaku i trzylatku, tak żeby nie prosić nikogo o pomoc przy dzieciach?

Nie prosić, bo w zasadzie nie ma kogo, wszyscy którzy by chcieli nie mogą...bo pracują...

Wiem, że nie jestem pierwszą mamą, która jest przemęczona, może któraś z Was Drogie Koleżanki podpowie, jak sobie radziła na wychowawczym, żeby nie zwariować, kiedy nie miała czasu, ani sił na jakiekolwiek twórcze działanie?

jeszcze przedświątecznie...

2011-12-20T14:10:00.000+01:00

Na życzenia czas przyjdzie. Dzisiaj pokażę Wam kolejną porcję moich prac.
Nie piszę za dużo, bo dopiero wróciłam z Wojtkiem od lekarza i muszę wziąć się za obiad i sprzątanie.

Byliśmy na kontrolnym usg bioderek, więc nie ma powodu do zmartwień.

Ostatnio u mnie sporo pracy, przypadło mi w udziale wykonanie dekoracji na Jasełka. Kilka wieczorów zeszło mi na malowanie.

Zdjęć dekoracji nie zrobiłam, bo sił zabrakło.

za to mam zdjęcie nowej torebki "ludowej"

szafeczki na klucze...

i broszki koronkowej...

Miłego oglądania!

Będzie o Stasiu...

2011-12-14T12:31:00.002+01:00

Dziś będzie trochę o Stasiu. O Stasiu, bo Staś jest bardzo interesujący - pewnie jak każdy trzylatek.

Ale do rzeczy. Staś ma dwie pasje. Pierwszą z nich jest kolej. Wszystko co jest związane z pociągami jest ciekawe. A z pociągami związane jest wszystko, bo przecież - jak wiadomo- istnieją pociągi widelcowe, kredkowe, skarpetkowe, bułeczkowe, karteczkowe, ręcznikowe itd. Tory też są wszędzie, więc w zasadzie nie wiadomo gdzie nogę postawić, żeby nie zostać otrąbionym przez pociąg. Szlabaniki też są wszędzie - co wynika z tego, że przecież coś musi zabezpieczać liczne przejazdy kolejowe. I tak to sobie mieszkam na wielkiej stacji kolejowej...

Ale to nie koniec, bo jest jeszcze druga pasja Stasia. Staś jest też "kościółkowy" i kilka razy dziennie odprawia różne nabożeństwa. Stąd też poznikało mi kilka rzeczy: serwetki, które służą jako welony oraz metr krawiecki i kilka szali - czyli szaty. Ze względu na swoją druga pasję Staś ubiera tylko zielone bluzeczki ( bo niestety nie zakodował, że ksiądz czasem odprawia w innym kolorze), zatem wszystkie inne ubranka leżą w szafie i czekają na Wojtusia. A ja od rana słucham śpiewów Stasia, a trzeba przyznać, że słuch muzyczny ma, więc słucha się przyjemnie...

No może z jednym wyjątkiem, o którym Wam opowiem. Otóż wczoraj bardzo źle się czułam (ostatnio Wojtek nie daje spać), więc jak Tomek wrócił z pracy położyłam się spać. Zasnąć mi się nie udało, ale za to mogłam posłuchać, jak mój synuś najpierw wszedł do pokoju, żeby zobaczyć, czy u mamusi wszystko w porządku a później zaczął pięknie, melodyjnie i bardzo głośno śpiewać: "Wieczny odpoczynek...".

Tak mu się skojarzyło, skoro tatuś mu powiedział, żeby mamusi nie przeszkadzał bo odpoczywa...

Nie ma to jak trzylatek z pasją!

P.S. Drzwi naprawione, przy okazji udało się załatwić naprawę kilku innych rzeczy...o resztę nadal marudzę ;o)

a żeby nie było tak całkiem bez robótki mały deserek

bransoletka z resztek dżinsu i koronki :o)

Bądź bohaterem w "swoim" domu - czyli świat zdobywają szaleńcy!

2011-12-09T21:03:00.003+01:00

Tym razem to nie hasło reklamowe, ale krótkie podsumowanie dzisiejszej akcji.

Ale od początku.

Dzisiejszy dzień zapowiadał się jako ciężki, bo miałam od świtu do późnego wieczora być sama z dziećmi i piecem (który wymaga tylko nieco mniej uwagi).

No i zaczęło się rano. "Histeria śniadaniowa", czyli tego nie będę jadł, tamtego nie...i wrzask.

Poprowadziłam mojego synka do jego pokoju (zwykle tak robię, jak ma się złościć, to proszę bardzo, ale ja tego słuchać nie zamierzam), zamknęłam drzwi...i wtedy wypadła klamka. Szczęśliwie od zewnątrz pokój dało się otworzyć. Po kilku minutach synuś zawołał :"mamusiu uspokoiłem się, chce się przytulić", poszłam i go otworzyłam. Oczywiście o wypadającej klamce zapomniałam.

Później było sporo atrakcji, więc nie myśleliśmy o klamce. Wreszcie zadzwonił mój Tata, że weźmie Stasia na weekend do nich. Spakowaliśmy rzeczy i czekamy na Dziadzia.

Dochodzi godzina 17:00 szykuję Stasia do wyjścia, więc wchodzę do jego pokoju po ubranko, Staś wchodzi za mną i....

zamyka drzwi...

I co teraz?

Klamka wypadła, od wewnątrz nie da się pokoju otworzyć.

Nie mam telefonu, żeby zadzwonić do Taty, że jesteśmy zamknięci i nie możemy wyjść.

Nie mam narzędzi - bo kto by trzymał skrzynkę z narzędziami w pokoju dziecka, nie mam możliwości zawołać kogoś przez okno, żeby przyszedł nas otworzyć...ani nawet kluczy od domu w tym pokoju nie mam, więc po co kogoś wołać?

Wojtek sam w pokoju obok, płacze bo nas nie widzi, a wytłumaczyć mu się nic nie da, bo ma przecież 5 miesięcy...

i co byście zrobili?

Ja, niewiele się zastanawiając, własną ręką wybiłam szybę w drzwiach.

Szczęście, że się nie pokaleczyłam, ale dzieci bohatersko ocaliłam.

"Szaleńcy zdobywają świat" - jak mówi mój mąż, który w życiu nie próbowałby wybijać szyby ręką...
( "w razie potrzeby szybę zbić młotkiem"- ale co zrobić, jak się ma do dyspozycji jedynie młotek gumowy?)

Za to po niedzieli czeka mnie szukanie szklarza, który szybę w drzwiach zechce wprawić, no i ową klamkę nieszczęsną wymienić muszę, albo naprawić.

Już wiem, że to na mojej głowie zostaje, bo po niedzieli zaś od świtu do nocy sama z dzieciakami zostaję...

Kilka nowych prac...i złapany licznik

2011-12-08T11:21:00.002+01:00

Nie spodziewałam się, że tak szybko ktoś złapie licznik. Udało się to Ani, której serdecznie gratuluję i obiecuję, że niespodzianka dotrze do niej przed Bożym Narodzeniem. Pewnie wyślę w przyszłym tygodniu, bo ani dziś, ani jutro nie mam z kim zostawić chłopaków. A u nas wieje silny i zimny wiatr, do tego troszkę sypie śnieg na zmianę z deszczem - więc pogoda nie zachęca do spaceru z maluchami.

Jeszcze tylko pokażę Wam kilka nowych prac, które powstały z potrzeby i "na szybko".

Niektórzy pytają mnie kiedy mam na to czas...odpowiedź jest prosta - pracuję nocami.

Czasem zdarza się, że kiedy Wojtek zaśnie w dzień bawimy się twórczo ze Stasiem.

Czasem pracuję, gdy wraca mój mąż z pracy i bawi się z chłopakami...

w każdym razie każdą chwilkę "wolną" staram się twórczo wykorzystać.

świeczka:

Zegar przypadkowo wyszedł krzywy...ale w sumie do tego motywu to pasuje ;o)

szyty na maszynie schowek łazienkowy dla (...)
Troszkę krzywy miejscami, ale jeszcze nie opanowałam prostego szycia na maszynie...
prawdę piszą w książce pt.: "Nastolatki szyją" - nauka prostego szycia to podstawa.
Oj tak, pomimo że nastolatką nie jestem już od nastu lat - to korzystam z tej książki, ale nie tylko.

i zabytkowy, wykopaliskowy niemal i zapewne zapomniany przez historyków kalendarz na 2012 rok...

;o)

wyszedł mi tak sobie, ale mężowi się podoba (dostał od św. Mikołaja)

Dziękuję za Wasze odwiedziny i komentarze.

Cieszę się, że mam ten blogowy świat i Was w nim...czasem to mój jedyny kontakt z kimkolwiek powyżej trzeciego roku życia ;o)

Pewnie jeszcze za wcześnie, ale jak komuś uda się złapać same "piątki" to też nagrodę otrzyma ;o)

Obiecana niespodzianka

2011-12-07T10:51:00.004+01:00

Tak jak wczoraj obiecałam, wklejam zdjęcie owej niespodzianki.

Zgodnie z zapowiedzią w skład niespodzianki wchodzi kalendarz, a oprócz niego karteczka, bransoletka, broszka nawiązujące wzorem do nowego wyglądu bloga.
Pozostaje jeszcze wybór naszyjnika-ale to już musi wybrać Paulina.

Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś usiąść i napisać coś więcej...ale póki co jest ciężko z czasem.

Życzę miłego oglądania, Paulinę zapraszam po odbiór nagrody

a Was zapraszam do łapania licznika...pomysłów u mnie mnóstwo i ciągle coś nowego powstaje...

więc nagroda za "czwórki" gwarantowana.

Łapanie licznika!

2011-12-06T20:30:00.000+01:00

Widzę, że licznik odwiedzin zbliża się do samych "4" - zatem, komu uda się złapać licznik z czwórkami i wyśle do mnie zrzut ekranu z licznikiem otrzyma ode mnie nagrodę!

Zapraszam!

Dziś już jestem zbyt zmęczona, ale postaram się jutro pokazać Wam zdjęcie wylosowanej niespodzianki.

Pozdrawiam!

Wyniki losowania!

2011-12-06T11:30:00.000+01:00

Z przyjemnością ogłaszam, że wylosowałam do kogo powędruje niespodzianka.

Pod postem umieszczono 43 komentarze, po usunięciu nadliczbowych komentarzy (kilka osób pozostawiło więcej niż jeden komentarz) pozostało 39. Przy pomocy tabelki ze strony www.random.org wylosowano nr 11 (pomimo usilnych prób, nie potrafię skopiować tabelki z wynikiem i wkleić jej tutaj)

Osobą, która umieściła komentarz nr 11 jest:

napołudnieodkrakowa pisze...

Oczywiście ja też zapisuję się na losowanie. Pozdrawiam.
Paulina

28 października 2011 19:48

Serdecznie gratuluję Paulinie, i proszę o kontakt w celu ustalenia szczegółów dotyczących nagrody oraz adresu do wysyłki – najlepiej na adres mailowy

eumycha@wp.pl

Zimowe kwiaty...

2011-12-02T18:45:00.002+01:00

Dzisiaj mam dla Was zimowe kwiaty...

żeby nie było monotematycznie to jeszcze

urodzinowa karteczka...

Jeszcze jest szansa, żeby wziąć udział w losowaniu niespodzianki

(szczegóły tutaj)

a losowanie już 6 grudnia!
Myślę, że w skład niespodzianki wejdzie jeden z moich naszyjników, który wybierze sobie wylosowana osoba, oczywiście będzie prezentowany wcześniej kalendarz i pewnie jeszcze coś...ale więcej nie zdradzę, bo przecież to ma być niespodzianka ;o)

troszkę bizuterii

2011-11-30T18:31:00.004+01:00

Ostatnio udało mi się zrobić nieco biżuterii, mam jeszcze trochę pomysłów, więc coś się jeszcze pojawi.

Na początek pochwalę się naszyjnikiem, który zrobiłam zainspirowana sukienką mojej siostry. Miałam go zrobić dla niej, bo potrzebuje na jedno wyjście. Postanowiłam jednak wypożyczyć go siostrze na tę okazję, a zostawić go sobie.

Przyczyna prosta - chcę, żeby ten naszyjnik ktoś nosił, a nie trzymał w szufladzie, a o nim później zapomniał, jak to zwykle jest z naszyjnikami i innymi rzeczami, które robię dla mojej siostry.

A ten naszyjnik bardzo mi się podoba, jest wyjątkowy i niepowtarzalny, ponieważ na różyczki zużyłam cały materiał, jaki uzyskałam z pocięcia na kawałki letniego topu ;o)

i jeszcze kilka innych...

Miłego oglądania!

Czas oczekiwania, czas rekolekcji...

2011-11-29T20:51:00.000+01:00

Cieszę się bardzo, że już Adwent. Cieszy mnie ten czas oczekiwania. W tym roku mam szczególne pragnienie przygotować się duchowo do Świąt Bożego Narodzenia. Tym bardziej ucieszyłam się z maila od p. Andrzeja z księgarni internetowej gloria24.pl z zaproszeniem na internetowe rekolekcje. To dla mnie jedyna szansa na udział w adwentowych rekolekcjach. Jeśli ktoś ma ochotę to przekazuję zaproszenie na te rekolekcje.

Kliknijcie na ten adres: http://MocneSlowo.pl

Jestem już bardzo zmęczona tą całą komercyjną otoczką wokół Świąt, więc cieszę się ogromnie, że nie biegam po sieciach handlowych, galeriach itp, że nie oglądam telewizji, a słucham jedynie Radia Kraków.

Cieszę się, bo mogę w ciszy i spokoju przygotować się do Świąt Bożego Narodzenia skupiając się na tym, co w nich najważniejsze. Oczywiście będę miała choinkę, zrobię porządki, prezenty itp., ale to nie jest moim priorytetem.

Życzę Wam wszystkim i sobie owocnego Adwentu.

Polskie prezenty na Święta - apel!

2011-11-22T21:53:00.000+01:00

Popieram apel Pani Doroty Wróblewskiej "Polskie prezenty na Święta". Akcja rozpoczęta na facebook'u, tutaj przytaczam zamieszczony przez Panią Dorotę tekst:

"Zdecydujmy się na kupno prezentów Bożonarodzeniowych od drobnych przedsiębiorców, ze sklepu z rękodziełem, od sąsiada, który robi wszystko, aby utrzymać swój sklepik, od przyjaciółki, która wytwarza niepowtarzalne rzeczy, od tego, który oparł się globalizacji w naszych okolicach... Zróbmy tak, aby nasze pieniądze dotarły do zwykłych ludzi, którzy ich potrzebują, nie do firm międzynarodowych i wielkich przedsiębiorców, którzy płacą zbyt mało swoim pracownikom i przemieszczają firmy w inny koniec świata... robiąc tak więcej osób będzie mogło przeżyć szczęśliwe Boże Narodzenie (...)"

Ja mam w planach większość prezentów dla rodziny wykonać własnoręcznie - więc będą jak najbardziej polskie ;o)

****************************************************************

trochę nowości

2011-11-19T12:49:00.002+01:00

Ciężko mi znaleźć chwilę na to, żeby napisać co u mnie.

Jest dobrze. Nawet teraz częściej mnie ktoś odwiedza. Lubię mieć gości w domu.

Lubię też mieć co robić. Ostatnio na brak zajęć narzekać nie mogę.

Staś już definitywnie zabrał swoje rzeczy z przedszkola.

Nie ma zmartwienia, bo przecież dopiero co skończył 3 latka, ma jeszcze czas na przedszkole.

Wojtek zaczął wreszcie podnosić główkę z leżenia na brzuszku i powoli zabiera się za naukę siedzenia.

Idą mu ząbki, dziś rano miałam wrażenie, że coś już się przebiło przez dziąsełko- nic dziwnego, że płacze.

Na szczęście nie płacze nocami. W zasadzie to mam idealne dzieci. Wojtek zasypia przed 19:00 i śpi do rana z małymi przerwami na karmienie. Staś idzie się kąpać po dobranocce i zasypia koło 20:00 i śpi do rana. Zatem po 20:00 mamy czas dla siebie. Gorzej jest w ciągu dnia, czasem trudno wytrzymać do wieczora. Czasem, jak dzieci już śpią to sobie uświadamiam, że w zasadzie to oprócz wypitej szybko porannej kawy nic się nie napiłam przez cały dzień. Ale tak bywa, że zapominam o postawionej na herbatę wodzie, bo akurat Staś albo Wojtuś płaczą.

Powoli uczę chłopców wspólnej zabawy. Póki co to Stasia proszę, żeby Wojtusiowi pokazał jakąś zabaweczkę, coś o niej opowiedział, zaśpiewał piosenkę. Wojtuś wodzi oczkami za bawiącym się Stasiem.

Jeśli ktoś ma ochotę mnie odwiedzić, to zapraszam...

a teraz pochwalę się kilkoma nowymi pracami...

Na początek kilka karteczek. Targanie papieru nastąpiło pod wpływem spotkania z Megliken - oczywiście nie ze złości, a jedynie z inspiracji ;o)

zegar...jeszcze mam w planach ozdobić go koraliczkami w miejscach czarnych kropek, które mi się nie podobają...

chusta...

broszka do chusty

etui na komórkę dla nastolatki

etui na służbową komórkę dla Gosi...

tylko zastanawiam się i dochodzę do wniosku, że ten jeden kwiatek to za mało...pewnie coś jeszcze tu się pojawi. Oczywiście już widzę pewne błędy, które popełniłam przy szyciu...ale dopiero się uczę ;o)

Na koniec deser w postaci zdjęć Stasia

a jeśli ktoś chce prezent ode mnie, to proszę tutaj kliknąć i zapisać się w kolejce

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa!

Pozdrawiam ciepło ;o)

dużo różności

2011-11-15T20:22:00.000+01:00

Jakoś nie mam specjalnie nastroju na długie pisanie. Wybaczcie zatem, że dziś pokażę Wam jedynie zdjęcia moich prac różnistych ;o)

Na początek szaliczek dla mamy:

moja narzutka, która nie wyszła taka, jak chciałam...

moja serwetkowa kamizelka, którą bardzo lubię...

tu powstająca chusta...

trochę biżuterii, która poszła właśnie do ludzi...może się coś sprzeda...

i kilka karteczek...będzie więcej...

A na koniec się pochwalę wygraną niespodzianką u Megliken. W środku tej cudownej karteczki jest pyszna czekolada.

Bardzo dziękuję za niespodziankę i odwiedziny z pyszną szarlotką - mniam!

Jeśli ktoś ma ochotę na prezent ode mnie, to zapraszam!

Pod tym linkiem można się jeszcze zapisywać

Niespodzianka - odsłona pierwsza....

2011-11-11T12:18:00.002+01:00

Tak jak obiecałam.

Dziś pierwsza odsłona mojej niespodzianki.

Jeśli ktoś ma ochotę to klikając tutaj i zostawiając komentarz może się zapisać, żeby wylosować ten kieszonkowy kalendarz ozdobiony techniką decoupage.

Mam też dużo zdjęć ostatnio wykonanych prac.

Mam nadzieję, że za kilka dni będę mogła je Wam pokazać.

Na dziś wystarczy. I tak wkleiłam już dwa posty ;o)

Miłego świętowania !

wymiana na forum u Maranty

2011-11-11T12:12:00.001+01:00

No! Mogę się Wam pochwalić prezentem, który dostałam w ramach międzygatunkowej wymiany z różaną niespodzianką na forum maranciaków.

Dla mnie prezent robiła serduczko3

oto co dostałam ;o)

Dzięki wielkie! Tilda o imieniu Małgosia ma wskazywać drogę do łazienki, którą jak wiecie z wcześniejszych postów ozdobiłam fioletowymi akcentami ;o)

(zdjęcie pochodzi z forum)

A ja wykonywałam prezent dla jadzi59o.

Jadzia marzyła o decoupage'owym prezencie, dlatego zrobiłam coś takiego:

Pierwszy raz w życiu robiłam świeczkę, najtrudniej było utrzymać knotek tak, żeby po zastygnięciu wosku pozostał na środku ;o)

Dzięki tej wymiance znalazłam całkiem ciekawe zastosowanie szklanych kubeczków po nutelli ;o)

jesiennie

2011-11-07T16:27:00.000+01:00

U mnie ostatnio bardzo jesiennie. Nie tylko dlatego, że liście lecą z drzew i w piecu palić już trzeba. Jesienny nastrój mnie dopadł. Częściej jestem zmęczona i jakoś tak mi smutno. Ciężko chwilę dla siebie znaleźć. I trudno czasem wytrzymać do wieczora. Dzieci wyczuwają mój nastrój i też marudzą...a żeby tak ktoś choć na herbatkę zaglądnął...

Nic to, chyba trzeba do wiosny jakoś przetrwać...

Prac trochę powstało i powstaje tylko zdjęć nie ma kiedy obrobić i wkleić...

Jeśli ktoś ma podobny humor listopadowy to zapraszam tutaj

można się zapisać po moją niespodziankę...

wkrótce pierwsza odsłona ;o)

Zapraszam po niespodziankę...

2011-10-27T20:14:00.000+02:00

Dziś Staś stanowczo zrezygnował z przedszkola. W sumie, nie skończył jeszcze 3 lat. Spróbowaliśmy, nie przyzwyczaił się. Zresztą nie miał jak. Troszkę chodził, więcej chorował. Ostatnie tygodnie chorowaliśmy wszyscy. No i wszystko wraca na stary tor. Muszę sobie wszystko od nowa zaplanować.

Ćwiczenia póki co zmieniłam na mniej absorbujące. Poprzednie przerwałam z powodu choroby...i jakoś nie wierzę, żebym póki co mogła zdecydować się na ten rodzaj ćwiczeń. Wybrałam zatem ćwiczenia systematyczne, ale nie na zasadzie serii. Może efekty będą nieco później, ale będą.

A teraz tak jak w tytule zapraszam po niespodziankę!

Dawno niczym nie częstowałam, zatem zapraszam wszystkich chętnych na moją niespodziankę:

Zasady jak zawsze:

1. komentarz pod tym postem

2.podanie w komentarzu adresu mailowego lub adresu bloga (jeśli ktoś ma)

3. umieszczenie banerka z linkiem u siebie na blogu (chyba, że ktoś nie ma bloga)

UWAGA!!! pod komentarzem trzeba się podpisać!

zapisy do 05.12.2011

wyniki losowania poznacie 6 grudnia - zatem ktoś otrzyma prezent nie tylko od św. Mikołaja, ale i ode mnie.

O tym co znajdzie się w paczuszce stopniowo będę informować, więc zachęcam do zaglądania do mnie.

No to tyle na dzisiaj.

Kto chętny?

Protest!

2011-10-23T20:11:00.000+02:00

Dziś krótko. Włączam się do protestu przeciwko usunięciu inicjatywie usunięcia krzyża z sejmu.

Jeśli ktoś chce się dołączyć, to proszę tutaj:

http://www.protestuj.pl/

O tym jak jesień inspiruje Stasia

2011-10-06T17:40:00.001+02:00

Zanim przejdę do Stasiowych inspiracji, trochę z innej beczki. Nadal ćwiczę. Fakt, że drugiego dnia było ciężko, bo po długim czasie lenistwa miałam zakwasy. Dziś już ich nie czuję, więc ćwiczyło się nieźle. Mam nadzieję, że nie braknie mi zapału.

Dziś Staś zdecydował, że nie idzie do przedszkola, więc poszliśmy w południe do parku pozbierać nieco kolorowych liści, żeby coś z nimi zrobić.

Liści zebraliśmy kilka, kupiliśmy farbki plakatowe i blok rysunkowy.

Co się później działo, pokażą zdjęcia. Mogę tylko powiedzieć, że przy nas jesieni brakuje wyobraźni.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć

jesienne liście w nowej szacie

a tu jarzynkowy stworek zrobiony przez Stasia w przedszkolu

nasz wspólny malowany palcami pełen energii jesienny obraz ;o)

Mistrz przy pracy ;o)

skupienie

*******

Na deser nieco robótkowo. Wczoraj skończyłam mini szal dla mamy. Miałam niestety tylko dwa motki włóczki, więc wyszedł krótki, ale da się go owinąć wokół szyi, nadaje się też jako narzutka.

Do szala powstaje filcowa broszka.

i na koniec to, nad czym ostatnio siedzę....

mąż kupił mi maszynę do szycia, więc studiuję różne inspirujące książki i próbuję do szycia przenieść również inne techniki - tutaj widać słoneczniki czyli decu na tkaninie.

Postanowienie!

2011-10-03T12:00:00.000+02:00

Wczoraj minęły 3 miesiące od narodzin Wojtka. Co prawda wróciłam do wagi sprzed ciąży, ale niestety z kondycją nie jest dobrze. Brzuch też mógłby być płaski...a nie jest jeszcze. Więc postanowiłam rozpocząć ćwiczenia. Rodzaj ćwiczeń podsunęła mi koleżanka, a zobaczyć można je tutaj. Zatem od dziś biorę się za aerobiczną 6 Weidera. Pierwszy dzień ćwiczeń mam za sobą. Dziś nie było jakoś ciężko, ale wiem że najtrudniejsze przede mną - czyli wytrwanie w postanowieniu.

Jeśli się uda, wezmę się za kolejne ćwiczenia.

Oczywiście to nie jest w ramach odchudzania, bo uważam że nie muszę (choć ostatnio zasugerowano mi w jednym sklepie, że powinnam zeszczupleć, bo nie mają na mnie spodni).

Chodzi mi o zgrabniejszą sylwetkę dla lepszego samopoczucia i o ćwiczenie silnej woli, która jest tu niezbędna.

Mam nadzieję, że za 7 tygodni pochwalę się Wam tym iż z sukcesem zakończyłam serię ćwiczeń.

Tyle na dziś. Zaraz muszę pędzić pozałatwiać swoje sprawy zanim odbiorę Stasia z przedszkola.

"Bardzo stara szafka na klucze"

2011-09-28T11:22:00.000+02:00

Dziś krótko. Pochwalę się tylko moją szafeczką na klucze...to początek przemiany salonu na "herbacano-różany"...ciąg dalszy nastąpi...

Schowek z obrusa i takie tam...

2011-09-22T14:24:00.001+02:00

Dziś mam trochę luźniejszy dzień. Staś pojechał z Dziadkiem na wycieczkę, mąż w pracy, Wojtek właśnie zasnął, mieszkanie wysprzątane, obiad gotowy....więc sobie usiadłam przy komputerze.

Pochwalę się dzisiaj tym, co zrobiłam z niewielkiego fioletowego obrusika. Od dawna chodził mi po głowie jakiś sprytny sposób na schowanie kosmetyków w łazience. Wszelkie szafki odpadają, bo ciasno. Dlatego postanowiłam uszyć schowek, a że akurat wpadł mi w ręce obrus, którego nie używam, to go pocięłam i ręcznie (bo nadal nie mam maszyny) uszyłam coś takiego:

Jestem z niego zadowolona. A jak Wam się podoba?

Mąż chce mi kupić maszynę do szycia...hm... tak sobie myślę, że to nie głupi pomysł...

Oprócz schowka zrobiłam sobie szydełkowe wstawki do tuniki. Zdjęcia tylko kiepskie, bo ostatnio dość ponuro. Co prawda słonko czasem wychodzi zza chmur i jest ciepło...ale u mnie w mieszkaniu jest ciemno.

No i na dziś to będzie wszystko. Lista zaplanowanych robótek jest baaaardzo długa, zwłaszcza że w najbliższym czasie sporo prezentowo- imieninowych okazji.

Rozmowy z trzylatkiem...

2011-09-14T18:16:00.000+02:00

Ostatnio dochodzę do wniosku, że mój starszy syn – Staś (lat prawie 3) nadaje się na rzecznika prasowego rządu, albo PKP. Rozmawiając z nim ma się ważenie, że dowiedziało się wszystkiego co było przedmiotem zainteresowania. Po chwili jednak pojawiają się wątpliwości, ale jest już za późno na wyjaśnianie, bo Staś już zajmuje się czymś bardzo ważnym. Najczęściej budowaniem torów kolejowych, naprawianiem pociągów, albo „szlabaniczków” (może kiedyś to on zrobi porządek z koleją – kto wie?).

Ale wracam do tematu ciekawych i wyczerpujących rozmówi ze Stasiem. Dzisiaj po powrocie do domu pytam:

-Jak było w przedszkolu?

-Fajnie

-Była pani Kasia?- Staś lubi panią Kasię.

-Inna pani była.

-A jak miała na imię?

-Inna. –ciekawe imię…- A kiedy będzie pani Kasia?

-Stasiu, nie wiem, ale to ty byłeś w przedszkolu i mogłeś zapytać.

-Pytałeś –moje dziecko mówiąc o sobie używa czasowników w drugiej osobie

-No i?

-Była jutro.

-To znaczy była wczoraj, czy będzie jutro? – zadaję złożone pytanie w naiwności, że moje dziecko odpowie…i odpowiada, krótko i treściwie.

-Tak.

Odpowiedź na moje pytanie poznam jutro zawożąc małego do przedszkola. ;o)

Miło jest rozmawiać z trzylatkiem ;o)

Poza rozmowami z synkiem u mnie niewiele, tyle że przerobiłam sobie kolejną tunikę.

Pokażę zdjęcia, jak tylko będę miała lepszy transfer…więc cierpliwości.

5 lat minęło....

2011-09-09T17:50:00.003+02:00

Dzisiaj mija 5 rocznica naszego ślubu.

Świętowanie planujemy jak dzieci pójdą spać, o ile sami nie padniemy ;o)

Robię skromną kolację (faszerowane patisony z sosem pomidorowym, tiramisu i owoce)

W tym roku rocznica mocno naznaczona zmęczeniem. Staś i Wojtuś mają katar, poza tym przygotowujemy się do niedzielnej uroczystości - Chrztu Wojtusia.

Dla Was kilka zdjęć sprzed 5 lat ;o)
Zdjęcia robione przez mojego kuzyna Krzycha w ogrodzie naszej babci ;o)

Pozdrawiam ;o)

Zaczęło się...

2011-09-07T14:42:00.004+02:00

Ponieważ Staś nie ma kuzynów, ani dzieci w sąsiedztwie, z którymi mógłby się bawić, zapisaliśmy go do "przedszkola". Przedszkole jest raczej "punktem opieki dziennej" lub czymś podobnym. Dzieci przychodzą tam do południa. Staś pięknie sobie poradził z pierwszym dniem, ani się nawet nie obejrzał i poszedł do dzieci. Mogliśmy stać i mu machać, a jego to nie interesowało. Jak po niego wróciłam to był uśmiechnięty i zajęty zabawą. Aż mi się głupio zrobiło, że przepłakałam niedzielny wieczór, że dziecku krzywdę robię, że jest jeszcze malutki, że za dużo stresów, bo dopiero co przenieśliśmy go do nowego pokoju...itd.

Dziecię moje pochodziło dwa dni do przedszkola i teraz leczymy katar gigant! Oby się młody nie zaraził, bo mieliśmy w planach szczepienie w przyszłym tygodniu. Izolowanie chłopaków idzie kiepsko, bo Staś przybiega się przytulać do mnie wtedy, kiedy karmię Wojtusia ;o/ liczę na to, że karmiony naturalnym pokarmem jest odporniejszy.

Na robótkowym polu zastój. Robię szal dla mamy, właściwie to dopiero zaczynam kolejny raz, po tym jak Staś zdjął mi robótkę z drutów. Teraz wzięłam się za szydełko....może się uda (do 15 października jeszcze czas). Czasu na robótki teraz mniej, bo jeszcze sprzątam po malowaniu pokoju Stasiowego i przygotowuję mieszkanie na przyjęcie gości w najbliższą niedzielę, bo mamy Chrzest Wojtusia.

Dziś dość ciężki dzień. Chłopaki od rana marudzą solo albo w duecie.

Teraz szczęśliwie obaj zasnęli...chwilo trwaj!

Zmęczona jestem ostatnio bardzo. Ciężko mi wszystko ogarnąć i dołek jakiś mnie dopadł. Poszłam więc do fryzjera, ścięłam włosy na krótko (bardzo krótko), bo nowa fryzura ponoć nastrój poprawić może...i tak było przez parę minut...bo wracając od fryzjera rąbnęłam autem w murek przy bramie wjazdowej. Brama cała, ale auto ma kolejne wgniecenie. Szczęśliwie mąż przyznał się, że on swoje pierwsze zarysowanie, a nawet stłuczkę zaliczył dwa miesiące po otrzymaniu prawa jazdy, więc żebym się nie martwiła. A co z moim nastrojem? Cóż, robi się coraz bardziej jesienny...ale przecież od urodzenia Wojtusia czekam z utęsknieniem jesieni i zimy...

Sukienkowo i nie tylko

2011-08-26T21:29:00.000+02:00

Ostatnio mniej tu zaglądam. Czasu jakoś mniej, zwłaszcza że Staś zdecydował się na przeniesienie do swojego pokoju i właśnie mamy malowanie. Chłopaki rosną, Wojtek staje się bardziej przewidywalny.

W nocy jeszcze mnie budzi, ale widzę że już przestawia się na tryb dnia i nocy. Powoli ustalamy sobie plan dnia. Cudowne jest to, że Wojtek zasypia o 20:00 i mam czas dla siebie! Dlatego udało mi się skończyć kolejną sukienkę.

Zdjęcie kiepskie, ale chwilowo nie mogę zrobić lepszego.

Zdjęcie kiepskie, ale sukienka mi się podoba, podejrzewam że się nieco wydłuży po praniu i będzie za kolano.

Ostatnio dostałam od Gosi (przyszłej mamy chrzestnej Wojtusia) zdjęcia korali, które dla niej zrobiłam...

zdjęcia piękne, więc Wam prezentuję:

Gosiu dzięki za zdjęcia!

Mam nadzieję, że wróciłaś do domu z koralami ;o)

Nowa sukienka...escada sport

2011-08-02T10:19:00.001+02:00

Włóczka leżała w szafie bardzo, bardzo długo...pewnie by nadal leżała, gdyby nie jakiś impuls - oczywiście spowodowany przeglądaniem forum Maranciaków...i zaczęłam robić sukienkę. Robiłam ją z myślą, że jak nie będzie na mnie to ją komuś oddam, a przynajmniej przerobię tę włóczkę. Włóczka to jakiś akryl (być może Scarlet, ale nie mam metki), więc sukienka będzie raczej na jesień/zimę/wiosnę. Póki co i tak karmię, więc jej nie będę nosić.

Oto moja sukienka:

a tu oryginał, czyli escada sport:

Nie byłabym sobą, gdybym nie zmieniła czegoś i czegoś od siebie nie dodała...

Sukienkę robi się błyskawicznie i można ją robić karmiąc niemowlę ;o)

Jakoś leci...

2011-07-26T17:48:00.000+02:00

Bywa ciężko. Pogoda nam nie sprzyja, bo albo upały i wyjść się nie da z maluchami do popołudnia, albo burze, albo deszcze i wiatr...

Dziś się udało wyjść na spacer z parasolem. Wojtuś w chuście, a Stasio w kurteczce z kapturem zbierał ślimaki i wyrzucał je na trawę.

Poza tym bywa ciężko, bo Staś wymaga uwagi, a Wojtuś...cóż on cały czas je...i rośnie.

Robótkowo walczę...jakoś tak jest, że udaje mi się znaleźć czas na szydełko przy karmieniu Wojtusia. Może nie jest to specjalnie wygodne, ale za to Staś nie protestuje.

Znowu dziś krótko, bo czasu niewiele.

Za to będą zdjęcia. Na początek Wojtuś i Stasio:

A na deser kilka niedokończonych robótek - jak widać jest potrzeba, żeby walczyć o wolny czas na robótki

tunika - prezent dla pewnej 8-latki

sweterek Wojtusia

I "coś" - jeszcze nie wiem co z tego będzie...może kamizelka, a może sweterek...

Wszystkim dziękuję za odwiedziny i miłe słowa ;o)

Wojtuś

2011-07-04T20:14:00.000+02:00

W sobotę 02.07.2011 w samo południe, na Anioł Pański urodził się Wojtuś 2930g, 54cm i 10pkt.

Już jesteśmy w domu.

Zdjęcia kiedyś będą...dziś już nie mam siły.

Tutaj pewnie prędko nie zawitam...chyba, że szybko się zorganizuję, żeby mieć siły na robótki.

Motyla noga! ;o)

2011-06-25T12:02:00.000+02:00

No i znowu musiałam zatuszować plamę na brzuchu. Po moich doświadczeniach z odplamiaczami wolałam od razu coś namalować na miejscu plamy...

...teraz mam taką motylkową bluzeczkę, albo jak kto woli "motyle w brzuchu" ;o)

i to wszystko według mojego pomysłu..."wujek dobra rada" byłby dumny...chyba ;o)

Ja jestem zadowolona, a jak Wam się podoba?

Jeszcze się ruszam

2011-06-24T21:44:00.001+02:00

I jeszcze coś dziergam, maluję i kleję....

Ostatnio musiałam wymyślić alternatywny prezent dla taty na Dzień Ojca . Poprzedni prezent uległ uszkodzeniu...niestety...

Ponieważ mój tata zajmuje się w pracy rybami, a w wolnych chwilach jeździ nad rzekę i łowi - zrobiłam dla niego "rybny kubek" na biurko ;o)

Zdjęcie zrobiłam już po zapakowaniu, bo jakoś się zagapiłam ;o)

A tu jeszcze kilka puszek...

I wreszcie skończony kocyk dla malucha. Miał być podszyty flanelką, ale zrezygnowałam z tego...na lato może być taki ;o)

A na koniec uśmiech Stasia...on uwielbia zdjęcia.

Robi się z niego coraz większy gaduła. Pomysły też miewa ciekawe. Dzisiaj opowiadał mi o zielonych ślimaczkach (ślimaczki to jego pasja ostatnio), które mają skrzydełka i latają do Krakowa...

Jest bardzo zainteresowany wszelkimi stworzonkami...widać ma coś po mamusi...tylko skąd wziął te latające ślimaki?

Tym razem zakupowo-książkowo

2011-06-15T14:21:00.001+02:00

Wpadłam wreszcie na pomysł co zrobić z niezałatwionymi sprawami.

Wywiesiłam na lodówce listę, rzeczy o które doprosić się nie mogę. Napisałam na niej, że proszę o załatwienie, albo o pieniądze na fachowca. Lista jest zrobiona dużymi literami i bardzo widoczna...zobaczymy jak podziała.

Co do Straży Pożarnej, to jak pisałam w poprzednim razem, przyjadą jak mój mąż będzie w domu i pokaże im gniazdo, odgarnie drewno...itd. Problem w tym, że trudno przewidzieć, kiedy ten szczęśliwy dzień nastąpi.

Więc nie jest tak prosto i kolorowo, jakby się wydawało.

A dla siebie na poprawę nastroju zrobiłam zakupy książkowe.

Po urodzeniu Stasia dużo czytałam. Teraz pewnie tyle czasu na czytanie nie będę mieć...ze względu na Stasia, który nie będzie spał wtedy co maluszek...ale mam nadzieję, że uda mi się choć trochę czasu wygospodarować na lektury. A kupiłam bardzo wakacyjne książki. Klimaty, które lubię...i kuchnia, którą uwielbiam...

Takie tam lekkie czytadełka. W sam raz dla kogoś, kto potrzebuje się zrelaksować przy lekturze.

Może seria "Tysiąc dni w..." nie miała jakiś super recenzji w sieci, ale przekonują mnie włoskie klimaty i przepisy.

Oczywiście odwiedziłam też pasmanterię. Dziś jednak nie kupiłam włóczki, choć bardzo mnie kusił seledynowy kocurek...

Będę marudzić - ostrzegam!

2011-06-14T20:38:00.001+02:00

Będę trochę marudzić, więc jeśli ktoś nie ma ochoty tego czytać, radzę darować sobie ten post.

37 tydzień ciąży, pogoda sprzyja zmęczeniu.

Niestety ostatnio nie mogę sobie na to pozwolić. Ani nawet na to, żeby się zrelaksować.

Powodów jest kilka:

1. Gniazdo os i gniazdo szerszeni koło domu nie pozwalają na spokojny odpoczynek. Jestem uczulona, więc tych owadów unikam jak mogę. Stasia wożę na plac zabaw, albo do ogrodu babci...o ile czuję się na tyle dobrze. Wczoraj było mi tak słabo i duszno, że wolałam nie wsiadać za kierownicę...musieliśmy spędzić popołudnie w domu...co było bardzo trudne do wyjaśnienia Stasiowi.

2. Mój mąż wraca coraz później z pracy, jakoś ostatnio nie zdarza mu się wrócić o taj godzinie o której mówił, że będzie...więc jestem cały dzień sama ze Stasiem. Nie chcę nadużywać czyjejś gotowości do pomocy, bo wiem, że za parę dni może się okazać to bardziej konieczne.

3. Ciągle nie mam pozałatwianych spraw, które powinny być załatwione przed urodzeniem małego...tyle, że jak się pytam o drogę, bo Nowej Huty (choć tam uczyłam się jeździć) kompletnie nie znam, a właśnie tam powinnam się udać, to słyszę "we wtorek...środę...czwartek...itd Ci to załatwię" i tak od trzech miesięcy prawie...

4. Denerwuje mnie cieknący wąż od pralki, wiszące na jednym zawiasie drzwiczki od szafki...i parę innych rzeczy, których jeszcze sama naprawić nie umiem...

Więc tak sobie ostatnio żyję.

Lekko nie jest. Za to nie nudzę się wcale.

Tyle, że to ani miłe ani pożyteczne nie jest.

Robótki leżą odłogiem...i pewnie tak już zostanie...

A co najtrudniejsze do przełknięcia to fakt, że lepiej nie będzie. Jak się młody urodzi, to będę sama ze Stasiem i Wojtusiem...i cieknącym wężem, wiszącymi drzwiczkami...itd...

Kończę, bo mi Was szkoda, o ile ktoś dotrwał do końca tekstu...ciężko było.

Na szczęście Stasio już śpi. Nawet sam zawołał, że chce się umyć i iść spać, więc teraz siedzę sobie zupełnie sama w pokoju, w którym nic nie wisi i nie cieknie i popijam sobie koktajl truskawkowy.
Szerszenie są za oknem, osy też...w domu cisza i spokój...tylko sił brak, żeby jeszcze posprzątać...ale jak to mówią niektórzy "dom jest do mieszkania, a nie do sprzątania"...
jeszcze nie ma pajęczyn, pleśni, ani się nie potykam co krok - więc chyba może tak zostać póki co...

Sweterek skończony...

2011-06-10T20:31:00.001+02:00

Wczoraj skończyłam. Dziś sweterek miał premierę i się podobał. Akurat chłodniejszy dzień się trafił, więc miałam okazję przetestować. Układać się będzie lepiej, jak nie będę miała już brzucha.

Znowu krótko, bo sił mi brakuje. Jeszcze cały czas dostaję kopniaki w nerkę...więc nie jestem w stanie siedzieć przy komputerze.

Przy okazji jeszcze zdjęcie pudełeczka na drobiazgi....

i jeszcze zdjęcie z synusiem, bo wreszcie miał nam kto zrobić ;o)

Teraz robię kocyk/narzutkę dla maluszka...w planach jeszcze dokończenie jednego szydełkowego sweterka...niektórzy się śmieją, że urodzę jak tylko odłożę szydełko...spokojnie...do 11 lipca jest jeszcze trochę czasu...choć jak wiadomo dzieci mają swój termin ;o)

...

2011-06-07T18:37:00.000+02:00

U mnie mały zastój. Sił i czasu zaczyna brakować. Sweterek z pawimi oczkami powoli się rozwija. Powoli, bo ze względu na dość częste burze spędzam popołudnia na tuleniu Stasia. To też fajna sprawa, zwłaszcza że Staś przytula się do brzucha, a później puka do dzidziusia i woła "To ja starszy braciszek" ;o)

Ciekawe jak zareaguje na narodziny braciszka? Macie może jakieś ciekawe doświadczenia jeśli chodzi o reakcje Waszych dzieci na młodsze rodzeństwo?

Ja pamiętam swoją reakcję na przyjazd mamy z moim młodszym bratem. Byłam mniej więcej w wieku Stasia i jak zobaczyłam, że mama karmi malucha to się wystraszyłam i pobiegłam do babci wołając "Babuniu, babuniu, dzidziuś mamusię zjada!" Zapamiętałam to pewnie dlatego, że tak bardzo się wystraszyłam. Stasiowi, choć to dla niego wszystko abstrakcja powiedziałam, że dzidziuś będzie pił mleczko od mamusi...teraz pokazuje "tu jest dzidziuś, a tu mleczko"...ciekawe ile taki malec rozumie...ale ostatnio z zaciekawieniem zagląda do wózeczków z niemowlaczkami...i już się nie złości jak prasuję ubranka dla maluszka.

Boję się też, żeby Staś nie był bardzo zazdrosny. Moja siostra przez całe dzieciństwo była...a nawet do teraz jest zazdrosna o mnie...

Myślałam o prezencie od maluszka dla Stasia...może to by pomogło...

Wszystkiego się nie zaplanuje, nie da się przewidzieć...ważne, że Staś lubi nocować u babci...więc z tym nie będzie problemu, jak trzeba będzie jechać...

Ależ się rozpisałam...a miałam wziąć się za prasowanie korzystając z tego, że chłopaki pojechali po zakupy i na plac zabaw....

więc zmykam do żelazka!

Jestem

2011-06-03T14:57:00.000+02:00

Jak do tej pory w porządku. Kostka troszkę spuchnięta i pojawiają się sińce, ale chodzić mogę.

Do spodni, w których teraz muszę chodzić, żeby nikogo nie straszyć siniakami, poprawiłam sobie tunikę.

Kupiłam ją przed urodzeniem Stasia i niestety poplamiłam na brzuchu - żeby dało się ją nosić to plamy przerobiłam na kwiaty...

Prezentuję moją ręcznie malowaną tunikę ;o)

Może dzieło sztuki to nie jest, ale mi się podoba ;o)

Jak potłuczona...

2011-06-02T14:54:00.000+02:00

No tak się dziś czuję, więc będę troszkę marudzić.

Nie wiem, jak to się stało, co mi się stało...ale cóż...spadłam ze schodów.

Wychodziliśmy z domu, miałam zamknąć mieszkanie i iść do samochodu.

Tyle, że mój obcas (niewielki, raczej "kaczuszka") utknął w kratce i poleciałam.

Na szczęście tylko potłukłam nogi. Spuchły i są krwiaki, a później będą tęczowe sińce...ale najważniejsze, że nie uderzyłam brzuchem.

Poza tym, że bolą mnie nogi, to czuję się nieźle.

Żal tylko, że nie włożę spódnicy przez najbliższe tygodnie - a właściwie spodni nie noszę...

Hm...z drugiej strony to zawsze pretekst, żeby pojechać z mężem na zakupy i bez marudzenia kupić nowe ciuchy - zwłaszcza, że w sobotę wybieramy się do teatru - a w dżinsach nie bardzo wypada.

Dobrze, że mój brat ma wolne, to przyszedł się pobawić ze Stasiem, ja mogę nieco odpocząć i nabrać sił.

Tomek w pracy do późna...a Stasio potrzebuje dużo ruchu.

Na polu robótkowym postępy ze sweterkiem

Tyle mam aktualnie...

a tutaj schemacik ze zdjęciem wzoru...dla mnie to bardziej "pawie oczka" niż liście...

Wymianka książkowa u Doriss

2011-05-31T10:14:00.000+02:00

Zapisałam się na wymianę książkową u Doriss.

Dzisiaj ostatni dzień maja, więc można się już chwalić co się wysłało i co się otrzymało.

Najpierw dziękuję za fajną zabawę.

Pomysł z wymianami książkowymi jest super, bo przecież nie każdą książkę da się czytać kilka razy...zresztą ja jakoś nie lubię wracać do raz przeczytanych. Oczywiście z małymi wyjątkami, ale to są książki, które uwielbiam i nie przeszkadza mi, że czytałam i oglądałam film wiele razy...za każdym razem coś nowego w nich odkrywam.

Czasem są to słowa, na które wcześniej nie zwróciłam uwagi innym razem jakiś świetny opis...słowem są książki, które czytam co jakiś czas...

Są też takie, które przeczytam raz z zapartym tchem, ale drugi raz już nie potrafię, co oczywiście nie oznacza że są mniej warte. Ja uwielbiam książki...

Cieszę się, że mogłam wymienić przeczytane książki na inną.

No, teraz mogę się pochwalić książką i umilaczami, jakie dostałam od karto_flanej z moje szydełkowe przygody

Ze Sparksa cieszę się ja i moja mama. Ja jeszcze nie czytałam nic tego autora, ale mama czytała i jest zachwycona. Więc i ja chętnie sięgnę. Historię znam z filmu...ale wiadomo, że film to nie to samo co książka.

Z chęcią przeczytam już niebawem jak odrobię się z robótkowym szaleństwem.

Słodkości, jak można się domyślać zniknęły w błyskawicznym tempie.

A serwetki i koraliki czekają na swoje przeznaczenie - nie zmarnują się!

Bardzo dziękuję za miłą niespodziankę!

Wylosowałam Doriss i do niej wysłałam swoje książki.

Wiem, że paczuszka dotarła, więc pokazuję co w niej było...

Życzę miłego czytania!

A na polu robótkowym szaleństwo trwa. Góra sweterka już zrobiona zszyta, oczka na dolną część nabrane...zabieram się za ażurek...

Wygląda też na to, że kolejka robótek zamiast się zmniejszać nie zmienia się wcale.

Myślałam, że przede mną jeszcze jeden sweterek, ale okazuje się że pasowałoby wydziergać jeszcze kocyk dla maluszka, poza tym zostało mi jeszcze szarej włóczki - a Stasiowi przydałby się lekki sweterek na koszulę...

Poza tym czeka mnie jeszcze wszywanie zameczków do bawełnianych śpiworków dla maluszka...no i szycie wkładek laktacyjnych - bo te jednorazowe dla mnie się nie nadają, a przetestowałam przy Stasiu flanelowe i jestem zadowolona. Teraz chcę sobie uszyć ich więcej...

Ważne, że pranie niemowlęcych ciuszków już za mną, teraz trzeba usiąść przy nich z żelazkiem. Nie przepadam za prasowaniem, ale takie maleństwa prasować to nawet przyjemne zajęcie.

Dziś przed domem suszą się pieluszki tetrowe...

Zatem przygotowania idą pełną parą...

Gotowy sweterek...

2011-05-30T10:35:00.000+02:00

Skończyłam wczoraj bluzeczkę...nieco różni się od oryginału, ale podoba mi się.

Zdjęcia na modelce nie będzie, bo chwilowo mam nie ten rozmiar ;o)

Już 35 tydzień, więc niebawem rozwiązanie, a później powoli zacznę wracać do swojego rozmiaru.

Myślę, że nie będzie to specjalnie trudne, gdyż póki co przybyło mi 8kg.

Przy Stasiu przytyłam 20kg, a też dość szybko zgubiłam większość...kilka zostało...ale jak to mówi moja kuzynka, że jak się chudnie to przecież ubywa obywatela, a to strata...;o)

Wracając do sweterka - zapraszam do obejrzenia zdjęcia

Ponieważ ostatnio wpadłam w trans robienia sweterków, już mam górną część pleców następnego.

Włóczki mam niewiele, więc postanowiłam zrobić najpierw krótką górę z krótkimi rękawkami, pozszywać, a następnie nabrać oczek i robić ażurowy dół dopóki wystarczy włóczki.

Ponieważ jest to melanż w kolorach pawich piór, znalazłam odpowiedni ażurek przypominający "oczka" na pawich piórach...

Tempo mam ostatnio dość szalone, więc pewnie niebawem pokażę efekty...

Trochę Was pomęczę jeszcze robótkami...za to jak urodzę będzie chwila spokoju...

Pozdrawiam ;o)

Co na tapecie...i co w gazecie... ;o)

2011-05-27T20:40:00.003+02:00

Znowu krótko. Po pierwsze sweterka, o którym ostatnio pisałam, przybywa. Prezentuję zdjęcie robótki, którą mam nadzieję skończyć w najbliższych dniach.

Po drugie, jeśli ktoś ma ochotę, to w małopolskim wydaniu "Niedzieli" (w bieżącym numerze czyli nr 22 na 29.05.2011) może przeczytać rozmowę ze mną i obejrzeć zdjęcia moje ze Stasiem i moich robótek. Na tej samej stronie jest artykuł o Agacie, jej zdjęcie z córeczką i jej prace...

Jeśli macie ochotę zapraszam do czytania!

Gosiu, dziękuję Ci za owoc naszej rozmowy w postaci artykułu!

Życzę miłej współpracy z "Niedzielą" i wielu fajnych pomysłów na nowe teksty.

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających.

Obiecany sweterek...

2011-05-23T14:45:00.000+02:00

No wreszcie udało mi się zrobić zdjęcie...na modelce też próbowałam, ale strasznie się wierciła, więc się nie udało. Ważne, że sweterek uwieczniony i mogę Wam pokazać. Nie jestem z niego za bardzo zadowolona, pewnie dlatego, że długo się z nim męczyłam...no i dla mnie zdecydowanie zbyt pstrokaty...

Do niego powstała torebeczka zamiast kieszonki na chusteczkę...

Na koniec jeszcze pokażę wazonik, który zamówiono u mnie na Dzień Matki...

Miłego oglądania!

Ja pędzę do Stasia. Teraz prawie cały dzień jesteśmy przed domem...korzystamy z pogody...

Dziękuję za miłe komentarze.

Krótko...

2011-05-21T13:05:00.000+02:00

Nie mam specjalnie sił ani chęci na siedzenie przed komputerem. Więc tylko pokażę ostatnie robótki i zmykam.

Po pierwsze szary sweterek, który musi poczekać aż będę mogła się w niego wcisnąć...

Kamizelka dla mamy

Dwie bransoletki na zamówienie

Czerwone korale...jeszcze nie wiem na co i dla kogo...

A teraz robię to cudeńko...już kończę plecy...muszę się spieszyć. Czasu coraz mniej, a tu jeszcze dwie robótki czekają...

Sweterek dla mojej siostry chyba jakoś wydobędę z jej szafy i zrobię zdjęcie bez modelki. Mogłam się tego spodziewać...dziewięć miesięcy dłubania elementów na szydełku, mozolne zszywanie...i sweterek leży...raz go ubrała i tyle...bo guzików nie przyszyłam...tyle, że według mnie zapięcie nie jest potrzebne...

A jeśli już, to czy dla kobiety po trzydziestce przyszycie guzika powinno stanowić problem nie do przeskoczenia? Widać dla mojej siostry może to być problem ponad siły...

Mam nadzieję, że jakoś uda mi się zrobić zdjęcie i Wam pokazać...

Nerwowa się robię...

2011-05-15T09:35:00.000+02:00

Teraz to już nie wiem, jak parkować. Nie jestem świetnym kierowcą, bo jeszcze się uczę. Mam prawo jazdy raptem pół roku. Więc parkując wybieram takie miejsca, żeby po pierwsze nie zawadzać, po drugie stać równo, po trzecie mieć dość łatwy wyjazd...

Tak też zrobiłam wczoraj, wjechałam na parking...były dwa miejsca...ale takie gdzie można było się spodziewać, że jak ktoś obok zaparkuje nieco bliżej to nie wyjadę albo będę się męczyć. Mój mąż wyjedzie, ale ja mogę mieć problem. Nie zaparkowałam w tych miejscach. Stanęłam dalej, na miejscu parkingowym, przysuwając się do krawężnika (niestety wysokiego), żeby obok jeszcze zostawić miejsce.

Jakież było moje zdumienie, kiedy chwilę później zobaczyłam obok mnie wolne miejsce, a ktoś stanął przede mną ( i to prawie na zakręcie), jak już wracałam do domu to okazało się że gdyby nie wysoki krawężnik może bym wyjechała...ale stoję za blisko krawężnika i nie mogę na niego wjechać, żeby wymanewrować. No więc zaczęłam trąbić...a że odzewu nie było to wyjęłam szminkę i tym razem wyżyłam się na tylnej szybie....

Oczywiście zjawił się tłum gapiów. Za chwilę wyszła blondynka, która parkując w ten sposób chciała być jak najbliżej dużego pokoju (tak mi się wydaje, skoro miała inne miejsca). I wrzeszczy na mnie, kto mi dał prawo jazdy. Ktoś to rozumie? Zastawia człowieka i pyta się, kto mu dał prawo jazdy! No cóż, niestety nie mam kursu pilotażu śmigłowca, ale seicento i tak do góry nie poleci...

Wyjechałam, a kobieta musiała sobie umyć szybę. Szczerze wątpię, że na drugi raz się zastanowi, czy kogoś nie zastawia... chyba, że później jej mąż, który był świadkiem sytuacji, ale się nie odzywał, wytłumaczy jej, że stałam prawidłowo...ale dzięki niej nie miałam możliwości manewru...

No i teraz powiedzcie mi, jak tu człowiek ma się nie denerwować?

Alleluja!

2011-04-23T21:52:00.000+02:00

Weselcie się, zastępy Aniołów w niebie!
Weselcie się, słudzy Boga!
Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie,
gdy tak wielki Król odnosi zwycięstwo!
Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem,
bo jesteś wolna od mroku, co świat okrywa!

- z liturgii Wigilii Paschalnej -

Niech naszą Radością będzie Chrystus Zmartwychwstały!

*******************************************

Kiedyś przeczytałam w sieci, że niektóre dziewczyny używają białka jaja kurzego jako kleju do decoupage'u. Postanowiłam wykorzystać ten patent do zrobienia jadalnych pisanek.

I jeszcze na koniec prezentacja kuchennych firaneczek...i pięknego widoku za oknem...

Trochę inaczej...

2011-04-19T21:18:00.000+02:00

Pisałam Wam kiedyś, że mam pomysł na kilka zmian w łazience. Mieszkanie nie moje, więc wiele zrobić nie mogę, ale postanowiłam nadać charakteru łazience poprzez dodatki. Ponieważ kafelki są w kolorze pastelowej zieleni, pomyślałam że fiolet będzie idealnym rozwiązaniem. No i trochę poszalałam z fioletem. Dziś zaprezentuję Wam część z tych drobiazgów.

Na początek świeżo wczoraj powieszona zazdrostka w kolorze wrzosowym. Kordonka wystarczy jeszcze na obróbkę ręczników...co zresztą już prawie skończone. Jak widać na oknie widoczne są też inne drobiazgi mojej roboty ;o)

Koszyczek z fioletowymi kwiatkami powiesiłam w rogu..

Wiadereczko z bliska - w tym samym kolorze i z tym samym wzorem jest jeszcze duże wiaderko z pokrywką ( na pieluchy, przecież niebawem czeka mnie znowu pranie pieluszek)

I ręcznik do rąk. Ten jeszcze ozdobiony ciemniejszą koronką, ale na Święta zawieszę ręczniki z koronką w kolorze zazdrostki...

Są jeszcze fioletowe kubki na szczoteczki i pastę, oraz pojemnik na mydło w płynie...dziś pobawiłam się też medium do tkanin...i pomalowałam tekstylne pojemniki z ikei...nie zgadniecie na jaki kolor ;o)

Wymieniłam też zasłonkę prysznicową i dywaniki na pasujące do mojego pomysłu...

I tak bez remontu i wielkich inwestycji łazienka nabrała lawendowego klimatu...

Zdjęcia całości nie pokarzę, bo po pierwsze trzeba umieć robić zdjęcia pomieszczeń (ja nie umiem), po drugie, mieszkanie nie jest moje, więc musiałabym zapytać właścicielkę, czy mogę umieszczać w sieci zdjęcia jej mieszkania ;o)

A poza tym łazienka właśnie została oddana w ręce męża. Ja nie mogę skakać po krzesłach, wannach itd, a kafelki trzeba umyć...i dlatego ja spokojnie siedzę przed komputerem, a mąż szoruje kafelki....

Teraz czeka mnie wykończenie zazdrostek do kuchni, powieszenie ich...tutaj chcę wrzucić nieco wiosennych akcentów, zwłaszcza że na parapecie kiełkują różne zioła...

a skoro zieleń ozdabia parapet...to zrobiłam zielone pudełko na herbatki...

Mam nadzieję, że wkrótce pochwalę się kuchennymi dodatkami...

Udało mi się wreszcie posadzić bratki w skrzynkach na schodach przed domem. Wczoraj sadziłam, dzisiaj czuję skutki sadzenia :o/

ale za to jest ładnie....

Fiołki, magnolie...i niespodzianka...

2011-04-08T21:03:00.000+02:00

U mnie nadal wiosennie. Wciąż powstają inspirowane wiosną prace. Co prawda pogoda dziś nas nie rozpieszcza, jest zimno i wieje silny wiatr. Właściwie, jeśli nie muszę wychodzić z domu to nie przeszkadza mi to tak bardzo. Ostatnio poszalałam trochę w łazience. doszłam do wniosku, że do pastelowej zieleni pasują fioletowe dodatki. Jak tylko zrobię ładne zdjęcia, to się pochwalę co też wymyśliłam.
Póki co obiecane fiołki - czyli broszka dla mamy i magnoliowe pudełko z magnoliowym mydełkiem (zrobione bez konkretnego przeznaczenia, a niech leży i pachnie;o))

Wiosennie prawda?

Akurat z przez kuchenne okno widzę u sąsiadki kwitnące magnolie...zachwycam się nimi, są takie piękne!

*********

Obiecałam Wam też niespodziankę!

I będzie niespodzianka!

Taka jakiej się nie spodziewacie!

Otóż...

niniejszym prezentuję

prace mojej kuzynki Moniki

będzie dużo filcu i trochę owijania w bawełnę...

Zapraszam zatem do obejrzenia serii zdjęć z pracami Moniki

"Monika -reaktywacja" ;o)

ja najbardziej polubiłam filcowe niezapominajki...

Z odzysku...

2011-04-06T09:09:00.000+02:00

Po urodzeniu Stasia okazało się, że zmieniła mi się figura. Pomimo, że kilogramy te same, to jednak gdzieniegdzie przybyło. No cóż...żal mi było letniego kostiumu, w którym zresztą broniłam pracę magisterską. Pomyślałam, że żakiet mogę nosić rozpięty na sukienkę, czy bluzkę...pozostał problem spódnicy. Poszerzyć się nie dało, a wyrzucić szkoda. Więc od dłuższego czasu myślałam co z tym zrobić. Aż wreszcie zrobiłam sobie wiosenno-letnią torebkę. Torba wyszła bardzo pojemna. Przyda się na letnie spacery ze Stasiem i Maleństwem. Zresztą teraz też się przyda. Jak mówi Gosia - będę znowu nosić wiosnę ;o)

Torba jest robiona przez całkowitego amatora. Szyć, jak Wam mówiłam, na maszynie nie potrafię. Wczoraj spróbowałam. Mam zamiar jeszcze trochę poćwiczyć pod okiem mamy, a później maszynę zabrać do siebie i wieczorami sobie próbować...kiedyś się nauczę ;o)

Tyle gadania. Teraz pora na prezentację torebki. Wszelkie uwagi krytyczne przyjmę z godnością. Sama widzę ile tu niedoróbek...cóż to moja prawie pierwsza torba. Prawie pierwsza, bo będąc jeszcze w podstawówce uszyłam sobie ręcznie(!) plecak. Plecak był flanelowy, a klapę z kieszonkami miał zrobioną z dżinsu, wykorzystałam wtedy górę od dżinsowych ogrodniczek. Plecak gdzieś zaginął, albo go wyrzuciłam, ale był...więc jak się ktoś uprze to potrafi ;o)

Niestety nie udało mi się odzwierciedlić koloru torebki, jest on o wiele bardziej soczysty i zielony. Najlepiej widać na żywo ;o)

"Zawiośniało"

2011-04-03T19:56:00.001+02:00

U mnie wczoraj zakwitły stokrotki, prymulki i niezapominajki...

Niestety nie udało mi się wybrać na kiermasz. Stasio znowu choruje. Tym razem ma spory katar i kaszel.

W piątek lekarka mówiła, że to tylko przeziębienie, ale jeśli jutro też będzie tak kaszlał, to chyba jeszcze raz poproszę, żeby go osłuchała. Całe szczęście nie ma problemu z łykaniem syropków, bo Staś je uwielbia.

Zobaczymy...mam nadzieję, że jutro będzie lepiej.

Pudełko na kartki...

2011-04-02T17:01:00.001+02:00

Wreszcie udało mi się zrobić pudełeczko na kartki, które prezentuję w sklepie u mamy. Pomiędzy innymi kartkami ciężko było dostrzec moje ręcznie robione. Za to od dzisiaj będą wyłożone oddzielnie w bratkowym pudełeczku. Oto ono:

Ostatnio zrobiłam sobie troszkę zakupów do decoupage'u, więc pewnie stopniowo będą pojawiały się nowe prace. Mam kilka pomysłów na wiosenną metamorfozę kuchni i łazienki -metamorfozę za parę groszy...cierpliwości...pochwalę się, ale dopiero jak uda mi się plan zrealizować ;o)

A przy okazji prezentacji pudełeczka, jeszcze koraliki.

Naszyjnik jeden jedyny...drugiego takiego być nie może, ponieważ nie mam już tego materiału. Kupiłam go kilka lat temu na sukienkę, została mi odrobinka i z niej powstały kwiaty do tego naszyjnika.

W tej chwili naszyjnik powędrował do oglądania w raz z innymi pracami...co z tych prac do mnie wróci okaże się za parę dni...choć mam cichą nadzieję, że wszystkie znajdą nowe właścicielki ;o)

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa.

Przerobione sukienki...

2011-03-30T22:24:00.000+02:00

Czasem tak jest, że konieczna jest jakaś mała zmiana, żeby sukienkę dało się ubrać. Tak było z moją dzianinową granatową tuniką. Kiedyś Wam pisałam, że zniszczyłam ją używając odplamiacza, który podobno nie niszczy tkanin. Byłam bardzo rozczarowana tym faktem, ale jedna z koleżanek pokazała mi, że jest jakieś rozwiązanie. W sumie nic szczególnego nie powiedziała, tylko tyle że kto jak kto, ale ja zaraz coś wymyślę i zrobię z tego całkiem nową tunikę...

No i cóż. Trochę pomyślałam nad tym i zamówiłam sobie pisaki do tkanin. W efekcie mam niepowtarzalną tunikę z ręcznie malowanymi tulipanami. Pisałam o niej, ale się nie chwaliłam zdjęciem. Dziś wstawiam zdjęcie. Tunika na wieszaku, bo Staś jeszcze nie opanował sztuki robienia zdjęć (dam mu jeszcze trochę czasu, ma w końcu 2 lata i 4 miesiące dopiero).

Lepiej nie potrafiłam uwiecznić tego na zdjęciu. Jednak łatwiej przychodzi mi robić zdjęcia małych rzeczy...

A tu druga, bardzo świeża przeróbka. Dzisiaj przygotowywana. Chciałam nieco przedłużyć tunikę, bo wydawała mi się nieco za krótka. Więc kupiłam koronkę i przyszyłam dołem. Z reszty koronki powstała róża, a żeby jeszcze wykończyć sukienkę "na błysk" dodałam taśmę z cekinami...oczywiście wszystko w kolorze granatowym. Pewnie zaczynam wyglądać, jak fanka granatu, ale to bardziej z konieczności. Jakieś takie mam szczęście, że jak nie nastawiam się na konkretny kolor, to zwykle w moim rozmiarze jest granat, albo czerń...

Kiedyś miałam trochę przesyt granatu. To było w liceum, chodziłam do szkoły prowadzonej przez siostry zakonne. Tam obowiązywały mundurki od święta i fartuchy z marynarskim kołnierzykiem na co dzień. Wtedy się buntowałam...i do mundurka obowiązkowo ubierałam glany tłumacząc się, że innych butów nie mam, bo nie chodzę w sukienkach ;o)

A teraz zupełnie nie mundurkowa sukienka, do której nie włożę glanów tylko całkiem sympatyczne buciki na lekkim obcasie ;o)

Ze zdjęciem się trochę spieszyłam, więc jak widać taśma z cekinami jeszcze dobrze się nie trzymała...ale poprawiłam to i już jest dobrze.

Sukienka się podoba, chyba najbardziej mojemu mężowi ;o)

Wiosna!

2011-03-28T15:37:00.000+02:00

No pięknie! Wywołałam "szminkową rewolucję"! Z drugiej strony, czemu nie? Zamiast obraźliwych naklejek, które pewnie ciężko usunąć krótkie "szminkowe pouczenie". Może da komuś do myślenia?
Dzięki za komentarze. Wczoraj miałam wyrzuty sumienia, że pomazałam komuś auto...ale z drugiej strony przecież mogłam mu rozbić światła podczas cofania ;o)
Dziś już spokojnie jeździłam. Nikt mnie nie zastawiał. Pogoda piękna, humor dopisuje...w dodatku przyszła paczka z koralikami. Dlatego prezentuję dziś wiosenny naszyjnik, tak dla podkreślenia pięknej pogody.

Na co kobiecie pomadka do ust?

2011-03-27T22:11:00.001+02:00

Czasem człowiek wychodzi z siebie. Zdarzyło mi się to dzisiaj. Pojechałam do rodziców, zaparkowałam przed blokiem na wolnym miejscu parkingowym. Kiedy popołudniu wybieraliśmy się odwiedzić jeszcze babcię, okazało się, że moje malutkie autko zostało tak przystawione, że aby wycofać z tego miejsca muszę nieźle się nakręcić i bez wjeżdżania na trawnik się nie uda. Nie trudno sobie wyobrazić ile nerwów mnie to kosztowało, przecież jestem kierowcą z krótkim stażem. Miałam co prawda silne wsparcie u mojego synka, który wołam "Mamusia umie, mamusia umie!", no i pomoc mamy, która stojąc za samochodem pokazywała mi ile jeszcze mogę cofnąć. Po skończonym wycofywaniu wysiadłam, wyjęłam z torebki swoją szminkę i na bielutkiej masce tego samochodu, który mnie przyblokował napisałam kilka słów, w których radziłam kierowcy, żeby nauczył się parkować ;o)

Krzywdy mu nie zrobiłam, bo przecież pomadka nie uszkodzi lakieru...ale trochę się biedaczek zmęczy przy myciu swojego autka. Trudno, może następnym razem zastanowi się, czy swoim parkowaniem nie szkodzi innym.

Wiem, że może nie ma się czym chwalić. Powinnam bardziej nad sobą panować, ale z drugiej strony tyle razy się zdenerwowałam z powodu głupoty niektórych parkujących. Najbardziej denerwujące było, jak idąc na spacer ze Stasiem we wózeczku musiałam schodzić z chodnika na ulicę, bo jakiś kierowca był uprzejmy zaparkować tak, że zajął cały chodnik. Zdarzali się i tacy, którzy parkowali częściowo na przejściu dla pieszych...cóż ludzka fantazja widać nie zna granic.

No! Marudzenie już było. Teraz trochę przyjemności...

Przedstawiam kilka z moich nowych broszek...i zapowiadam ciąg dalszy...

I jeszcze dobra wiadomość: skończyłam sweterek siostry. Jeszcze tyko chowanie nitek (mama obiecała się tym zająć) i wreszcie będę mogła Wam go pokazać...

do sweterka planuję małą niespodziankę na urodziny siostry, ale będę mogła Wam ją pokazać dopiero koło połowy kwietnia.

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa!

Nadrabiam zaległości

2011-03-26T12:57:00.001+01:00

Ciężki tydzień miałam i nadal mam. Najpierw Staś złapał jakąś infekcję i miał sensacje żołądkowe, później był osłabiony i marudny. Zresztą mu się nie dziwię, miał smak na kakao, a nie mógł go pić. Teraz, kiedy ze Stasiowym brzuszkiem już lepiej, to się okazało, że nasz piec zwariował. Tomek wyjechał na weekend na rekolekcje do Bystrej Podhalańskiej. Zostałam ze Stasiem i piecem. Wczoraj walczyłam do północy, najpierw żeby się rozpalił, później żeby temperatura nie skoczyła za wysoko, bo włączy się alarm. Ostatecznie zostawiłam piec do wygaszenia. Od 7:00 Staś wołał, że chce kakao, ale Staś to nie kłopot. Gorzej z piecem, nadal nie jestem pewna, czy mogę wyjść z domu, czy nie zgaśnie...a jak dorzucę więcej węgla - czy nie zagotuje wody.

A było już tak ładnie. Szkoda, że przez te piecowe kłopoty nie będę mogła pojechać na spotkanie robótkowe. Chętnie bym się z domu wyrwała po tych ciężkich dniach.

Zresztą, czy kobieta pod koniec szóstego miesiąca ciąży nie powinna tylko odpoczywać i pachnieć? Kto to widział biegać z łopatami do pieca!

Ale tak dobrze nie ma. Trzeba się pomęczyć. Za to jak Tomek wróci, to dopiero zacznę marudzić, jak to strasznie mnie zmęczył ten weekend z kapryśnym piecem!

A teraz nieco przyjemniejszych rzeczy.

Po pierwsze wreszcie udało mi się wywiązać z prezentów związanych z zabawą "Podaj dalej". Z tego co wiem, to prezenciki już doszły, więc mogę pokazać.

Mam nadzieję, że prezenty choć z poślizgiem do Was Dziewczyny dotarły, to sprawiły Wam radość.

Chcę Wam jeszcze pokazać moje karteczki, które w ostatnim czasie udało mi się zrobić, ale najpierw jeszcze raz się pochwalę prezentami, jakie ja otrzymałam w ramach zabawy "Podaj dalej"

Od Maty

Od Asjah

Od Monia-art

********************************************************

A teraz obiecane karteczki ;o)

Na swoją kolej czekają przeróżne broszki, ale nie chcę Was nimi dzisiaj zamęczać.

Miłego oglądania i dziękuję za wszystkie miłe komentarze.

....

2011-03-17T20:41:00.000+01:00

Troszkę ostatnio poszalałam z biżuterią i nie tylko. Dlaczego? Pewnie za parę dni się dowiecie. Sił mam coraz mniej. Staś mimo, że jest bardzo grzeczny i dużo bawi się sam to i tak potrafi mnie nieźle zmęczyć w ciągu dnia.
Więc z utęsknieniem wyczekuję wieczora, kiedy wreszcie mam czas dla siebie. Dziś mam go niewiele, bo mam jeszcze inną zupełnie nie związaną z robótkami pracę. Trzeba się z tym odrobić, bo terminy gonią.
Dlatego na dziś tyle...jeszcze tylko hurtowa porcja zdjęć...

Decoupage...ciągle się uczę...

2011-03-15T13:24:00.000+01:00

Pomysłów mam mnóstwo. Tylko sił brakuje. W dzień szkoda czasu na robótki. Pogoda ostatnio piękna, szkoda w domu siedzieć. Po ostatnich długich spacerach trochę jestem obolała. Boli mnie cała miednica. Ale cóż, uroki ciąży. Dziś więc mniej spacerków, więcej innej zabawy na powietrzu.

A skoro moje dziecko właśnie postanowiło iść spać, to mogę pochwalić się ostatnimi pracami.

Na początek wiosenne motylkowe podkładki pod kubeczki. Jak mówi moja kuzynka: pijąc herbatę można uczyć się przyrody.

Właściwie za niebieskim nie przepadam, ale te podkładki podobają mi się bardzo. Zrobię na nie motylkowe pudełeczko. Będą w sam raz na wiosenne i letnie herbatki przed domem ;o)

Zrobiłam także pudełko na chusteczki dla Cioci.

I wykorzystując kawałek tekturki zrobiłam kartonik, który posłużył mi do zrobienia tą techniką pierwszej kartki.

Było jak zwykle hurtowo.

Wkrótce pojawią się nowości robione na drutach.

A sweterek dla mojej siostry czeka na dostawę włóczki, bo zabrakło mi na obróbkę...więc cierpliwości...

Zaproszenie na kiermasz...i inne nowinki...

2011-03-11T20:05:00.000+01:00

Już dziś zapraszam na Świąteczny Kiermasz Rękodzieła, który odbędzie się 3 kwietnia 2011 w Klubie Osiedlowym "Borsuczek" w Krakowie, przy ul. Borsuczej 12.

Kiermasz będzie w godzinach od 11-17

Kiermasz jest owocem comiesięcznych spotkań robótkowych w Krakowie.

Udział zapowiadają Twórcy prezentujący wszelkiego rodzaju akcesoria świąteczne: pisanki, kurczaki, baranki, serwetki do koszyczków, kartki świąteczne wyrabiane w różnych technikach oraz mnóstwo innych, ciekawych dzieł.

Przewidziane są również inne atrakcje.

Więcej informacji tutaj

Jeśli ktoś z bywalców spotkań nie był obecny ostatnio to może jeszcze do 15 marca zgłosić swój udział w kiermaszu jako wystawca pisząc do Skrzacika

Ja mam zamiar pojawić się na kiermaszu. Ślinka mi cieknie na myśl o tych cudeńkach, które będzie można tam podziwiać i nabyć.

A marzy mi się mała zmiana dekoracji w mieszkaniu ;o)

Co do tych innych nowinek, to obiecałam Wam informację kto mnie tak kopie od środka.

No i z tego co mówi lekarz, który wykonywał usg wynika, że Staś będzie miał braciszka ;o)

Cóż sukieneczek na szydełku robić nie będę...mało tego, w zasadzie nie muszę nic kupować...całą wyprawkę mam! Z zabawkami też nie będzie później problemu...przyznam się, że przerażała mnie wizja posiadania w mieszkaniu drugiego ogromnego zestawu zabawek dla dziewczynki.

A tak, jeśli tylko nie będzie niespodzianki (bo i takie się zdarzają), to mam dla Malucha wszystko ;o)

Czekające na swoją kolej...

2011-03-08T20:33:00.000+01:00

Mam kilka prac, które czekały na odpowiedni moment, żeby je pokazać. Pewnie za parę dni będę mogła wreszcie pokazać pracę, która męczy mnie od czerwca ubiegłego roku. Będzie to niezwykle pstrokaty sweterek z elementów dla mojej siostry. Dziś zrobiłam ostatnie elementy. Teraz obróbka, zszywanie i obróbka...a później, jeśli się nada, to prezentacja na blogu...chociaż mam pewne obawy, czy wyskakiwać tu z takimi kolorami...
Cóż...na wszelki wypadek przygotujcie sobie okulary słoneczne ;o)

A teraz kilka kolorowych prac...

zamówione na urodziny

wiosenna broszka dla mamy

perły i róże...

komplet lecący do Paryża ;o)

Tyle na dzisiaj. Czeka mnie jeszcze mnóstwo pracy, a jutro rano jadę na "usg połówkowe", może się dowiem kto mnie tak kopie ;o)

Różana niespodzianka wędruje do....

2011-03-05T11:30:00.002+01:00

Witajcie!

Przede wszystkim dziękuję za zainteresowanie moim blogiem i zabawą.
Dziękuję też w imieniu swoim i męża za życzenia urodzinowe.
Szkoda, że nie mogę Was wszystkich poczęstować tortem urodzinowym ;o)

Cieszę się, że w kolejce ustawiły się osoby stale obserwujące mój blog i osoby odwiedzające go pierwszy raz.

Znowu dzięki temu trafiłam do nowych, ciekawych miejsc.

Dziękuję serdecznie!

Mam nadzieję, że będziecie do mnie jeszcze zaglądać.

Być może jeszcze przed rozwiązaniem zorganizuję "przydasiową rozdawajkę"...taka mi chodzi po głowie...

ale na to przyjdzie czas.

A teraz najwyższa pora, żeby ogłosić do kogo powędruje moja nagroda:

Proszę o uwagę i skupienie!

"Różana niespodzianka" powędruje do

Janeczkowa!

Serdecznie gratuluję i proszę o adres do wysyłki

eumycha@wp.pl

Mój szczęśliwy dzień...i ostatnia odsłona różanej niespodzianki...

2011-03-01T22:31:00.000+01:00

Dziś mam spotkała mnie bardzo miła niespodzianka. Aż trudno mi uwierzyć, że mam tyle szczęścia. Otóż wygrałam u Reni taką cudowną torebkę! Zresztą kto jeszcze nie zaglądał do Reni, niech koniecznie zobaczy jakie cuda można u niej podziwiać!

Fajnie, że wiosna coraz bliżej...torebeczka będzie super na same potrzebne rzeczy ;o)

Bardzo dziękuję Reni za zorganizowanie zabawy, no i oczywiście za wylosowanie mnie! ;o)

A jak już w tematyce zabaw i konkursów jesteśmy...to teraz nastąpi ostatnia prezentacja różanej niespodzianki, na którą można się jeszcze zapisywać TUTAJ

Tajemnicą pozostaje to, czy zaprezentowałam Wam całość niespodzianki...można się jednak domyślać, że coś jeszcze się w niej znajdzie....

Dziękuję za odwiedziny i miłe komentarze.

Oczywiście Kachazet jest zaproszona na kawę połączoną z odnawianiem puszek - oczywiście do Wieliczki, (która leży 15km od centrum Krakowa ;o) )

Nie mam zupełnie pojęcia, jak udało mi się poradzić z pofalowaną powierzchnią puszki...jakoś wyszło.

Karolinie podobała się puszka, z czego się cieszę bardzo, dziś zrobiłam drugą - dla siebie. ;o)

Puszka po ananasach...

2011-02-28T14:33:00.000+01:00

Jeszcze w tym tygodniu kolejna odsłona niespodzianki, którą otrzyma wylosowana 5 marca osoba ;o)

A dziś na szybko zrobiona puszka na zioła lub polne kwiaty...bo już marzę o wiośnie...mam nadzieję, że spodoba się Wam i Karolinie, która za kilka godzin ją otrzyma tak bez okazji ;o)

Mam jeszcze kilka nowych prac i mnóstwo pomysłów... ech...żeby tak dało się wydłużyć dobę...

Różana niespodzianka kolejna odsłona...

2011-02-23T13:10:00.000+01:00

Jeszcze wciąż można się zapisywać w kolejce po moją różaną niespodziankę o TUTAJ dzisiaj prezentuję kolejną odsłonę....

Tym razem będzie to książka...akurat tak się złożyło, że jakiś czas temu kupiłam ją i przeczytałam. Nie niszczę książek, bo za bardzo je cenię, więc książka jest jak nowa. Tytułem pasuje do mojej zabawy, więc ją podaruję osobie, którą wylosuję.

A oto i książka:

"Autorka zgrabnie splata tajemnicę, przygodę i niezwykłe odkrycia w jedną fascynującą historię, w której bohaterowie zmuszeni są rozwiązać całą masę zagadek, by wydostać się z pułapki labiryntu.

Podczas gdy Lucy oczekuje w szpitalu na operację serca, Will przemierza Europę w poszukiwaniu zostawionego przez matkę w spadku pergaminu oraz srebrnego klucza, które przekazywano w rodzinie z pokolenia na pokolenia. Ale nie jest niestety jedynym poszukiwaczem prawdy, prawdy zagubionej gdzieś w Różanym Labiryncie..."

Dla przypomnienia oprócz książki w skład niespodzianki wejdzie również biżuteria...mała część biżuterii będzie zapakowana w to różanie pudełeczko:

Co jeszcze znajdzie się w mojej urodzinowej kwiatowej paczuszce?

Cierpliwości...niebawem kolejna odsłona...

Przypominam, że zapisy są tutaj!

Przeróbki i inne rozmaitości

2011-02-19T13:38:00.001+01:00

Dziś znowu wielka mieszanka różności...ale po kolei.

Makneta ostatnio poruszyła temat przerabiania starych ciuchów. Ja od jakiegoś czasu coś tam przerabiam, oczywiście w miarę swoich umiejętności. Skracam, przeszywam, maluję, ozdabiam...ręcznie, bo maszyny jeszcze nie opanowałam. Planuję oswoić się z maszyną korzystając z książki "Nastolatki szyją"...nastolatką od nastu lat już nie jestem, ale książkę nadal mam ;o)
Wczoraj przerobiłam długą do kostek spódnicę dżinsową, na długość tuż nad kolano...przeróbkę oceńcie same. Na modelce zdjęcia nie będzie ;o)

Jestem bardzo zadowolona z efektu. Szkoda tylko, że spódnicę ponoszę przez najbliższe kilka dni...później przestanę się dopinać ;o) Na szczęście do czasu....

Przy okazji spódnicy powstała broszka z resztki koronki ;o)

Nadal delikatnie ćwiczę się w decupage'u. Efekty jak dotąd różne. Dostałam od Asi sporo pudełeczek po biżuterii, więc ćwiczę na nich. Oto efekty:

Mam nadzieję, że wkrótce pochwalę się jakąś większą pracą...

A na koniec bardzo ekspresowe zamówienie dla siedmioletniej damy ;o)

Miały być różności i były. Życzę miłego oglądania.

Dziękuję za miłe komentarze.

A gdyby ktoś miał ochotę, to wciąż można zapisać się i wygrać różaną niespodziankę losowanie 5 marca.

Zupełnie z innej beczki...

2011-02-17T17:45:00.003+01:00

Dzisiaj morski komplecik... czyli muszelki i perełki...

z kolczyków jeszcze nie jestem zadowolona...pewnie je poprawię...

A tu czeka różana niespodzianka ;o)

O wszystkim... ;o)

2011-02-16T14:10:00.000+01:00

Kiedyś pisałam, że robótkowo trochę się dzieje. Już się chwaliłam w na forum u Maranty zakończonymi pracami. Dziś umieszczam je na blogu.

Na początek sweterek w blado-różowym kolorze, wykonany częściowo na drutach, częściowo na szydełku.

Przyda się na wiosnę i lato, oczywiście teraz bardziej jako narzutka...

Bluzeczka dla Asi, podobno się podoba...ma nieco bufiaste rękawki ;o)

i broszka zdobiąca bluzeczkę....

A skoro ma być o wszystkim, to będzie.

Właśnie dobijam do połowy ciąży...tydzień 20...od kilku dni brzuszek zaczyna być widoczny.

Nie przeszkadza mi to...tym bardziej, że na wadze wciąż niewiele się zmieniło ;o)

Za to zmieniła się moja wrażliwość. Nie wszystko mogę czytać, oglądać, słuchać....przy Stasiu nie mogłam oglądać nawet wiadomości, bo od razu płakałam...

Teraz na szczęście nie jest tak źle, ale już książkę pt.: "Ręka Fatimy" Falcones'a musiałam sobie darować. Zbyt krwawa na początku...więc odłożyłam na później.

Za to przypadkiem wpadła mi w ręce książka Marii Nurowskiej "Nakarmić wilki".

Jakoś nigdy nie czytałam nic tej autorki. Pani w bibliotece też mówiła, że to raczej autorka dla mojej mamy...ale okazało się, że książkę przeczytałam niemal jednym tchem. Dlaczego? Pewnie przez Bieszczady, las, wilki...no i klimat. Od razu przypomniały mi się czasy studenckie - nie tak bardzo odległe, bo broniłam się 6 lat temu - czasy "Koła Przyrodników" i plany, marzenia o pracy badawczej...(ale to było zanim poznałam mojego męża...później zamiast nauki wybrałam rodzinę i nie żałuję).

Kiedyś byłam zauroczona filmem "Goryle we mgle" i postacią Dian Fossey i jej badaniami nad gorylami...teraz podobny klimat poczułam czytając tę książkę. Kilka razy zdarzyło mi się przy niej nawet zapłakać. Książka godna polecenia każdemu, nie tylko biologowi...zakończenie definitywne i zaskakujące - przynajmniej dla mnie...

Zresztą już na samej okładce można przeczytać:

"Książka wciągające, czyta się ją jednym tchem. autorka przeszła samą siebie i albo była na dopalaczach, albo faktycznie miała silną inspirację od bohaterów. Wspaniała główna bohaterka, pełna uczuć, jak żywa."

"Nurowska powraciła do nurtu literatury, której obecnie brak na rynku, i to powróciła w pięknym stylu"

P.S.Nadal można się zapisywać po moją różaną niespodziankę. ;o)

Mamy mają wychodne!

2011-02-15T13:36:00.003+01:00

No wreszcie się nam udało umówić i spotkać. W ubiegłą sobotę razem z Asią (Jakakolacja) umówiłyśmy się na babski wypad do centrum Krakowa.

Atrakcji było bardzo wiele, począwszy od poszukiwania miejsca parkingowego...ważne, że się znalazło i to jeszcze w Krakowie ;o). Był spacer plantami z wrażeniami muzycznymi (zdjęcie)., spacer ulicą Floriańską...za którą się stęskniłam, choć w czasach liceum, do którego chodziłam na równoległą ul. Św. Jana, omijałam Floriańską jak się dało...zawsze męczyły mnie tłumy turystów. Później spacer przez Rynek (zdjęcie)

Było Kino Pod Baranami i film "Jak zostać królem" . Film warto obejrzeć. Najbardziej przypadła mi do gustu kolorystyka filmu, taka jakby nieco przymglona, przyblakła...i te stroje i biżuteria z pereł...

Oczywiście nie sposób pominąć rolę Collina Firth'a, którego bardzo lubię oglądać. Film daje do myślenia...pokazuje też, że życie rodziny królewskiej to nie bajka, zwłaszcza jak się jest dzieckiem w takiej rodzinie.

W planach były podziemia Rynku, ale zimno było i późno (poza tym trzeba mieć pretekst na następne wyjście), więc tylko krótka sesja zdjęciowa - na potwierdzenie tego, jak zimno było ;o)

No i wreszcie przyszedł czas na pizzerię Cyklop i pyszności przeróżne oraz babskie pogaduchy...aż się zasiedziałyśmy...i trzeba było do domu wracać...tzn. ja najpierw po samochód ;o).

Spotkanie było super! Mam nadzieję, że uda nam się z Asią spotkać jakoś wiosną...może przy topieniu marzanny...lub nieco później...byle przed wiankami...bo wtedy to już będę odliczać dni do porodu ;o)

Polecam relację ze spotkania na blogu Asi - zresztą zdjęcia zapożyczone właśnie z jej bloga.

I przypominam o różanej niespodziance, która powoli powstaje - nadal można się zapisywać!

Na deser pudełeczko...w którym znajdzie się malutka część niespodzianki, ale nie cała niespodzianka...

pudełeczko przeze mnie ozdabiane...jak widać jestem jeszcze bardzo początkująca w decoupage'u

Jeszcze więcej róż, wyróżnienie i urodzinowe "conieco"

2011-02-07T14:50:00.001+01:00

Mój mąż zaskoczył mnie dziś ogromnie. Dziś moje urodziny, chciał jako pierwszy złożyć mi z tej okazji życzenia i wręczyć kwiaty. Nie wiem o której wstał i gdzie był po te kwiaty - 5:57 wszedł do sypialni z bukietem 30 róż! Niespodzianka i już! W sumie to miło kończyć 30 lat, jak się jest tak traktowanym ;o)

To nie pierwszy taki pomysł mojego męża...ale chyba najbardziej zaskakujący.

Przy okazji prezentacji kwiatów, chcę podziękować Asjah, Kasi i Jotkaa za wyróżnienie

Powinnam je teraz przekazać 10 osobom, a ponieważ wiele z Was prosi o nie przyznawanie wyróżnień, więc nie będę nikogo konkretnego wywoływać. Wyróżnienie przyznaję wszystkim blogowiczkom i blogowiczom, którzy w prezentowane prace wkładają wiele serca!

Kto ma ochotę, niech się częstuje ;o)

Urodzinowa niespodzianka dla odwiedzających mój robótkowy świat!

No to skoro, mam urodziny, dostałam kwiat i życzenia, to postanowiłam wszystkim chętnym dać szansę na wylosowanie różanej niespodzianki ode mnie...

Jeszcze nie wiem dokładnie jak będzie wyglądała ta niespodzianka...coś mi w głowie powoli się układa...może wkrótce pokażę małą odsłonę niespodzianki...

zdjęcie pochodzi stąd

Zasady takie jak zawsze:

1. Komentarz pod postem

2. Informacja u sienie ba blogu +link, żeby dać szansę innym

3. Kto nie ma bloga, proszę o podpis...może być imię, adres mailowy, coś co pozwoli mi odróżnić osoby piszące komentarze.

4. Losowanie 5 marca, w dniu urodzin mojego męża - skoro ma być urodzinowo, niech będzie!

Wszystkim dziękuję za odwiedziny i miłe słowa!

Pytającym o moje samopoczucie dziękuję i odpowiadam, że czuję się bardzo dobrze. ;o)

Róże...

2011-02-05T13:06:00.000+01:00

Już od jakiegoś czasu lubię robić róże z różnych materiałów.

Dziś tak w biegu prezentuję trzy naszyjniki z różami...różana kolekcja będzie się powiększać. Zresztą ostatnio kupiłam sobie różane perfumy i to jeszcze bardziej mnie inspiruje.

Miłego oglądania!

Róże i koraliki...przyjemne połączenie różu z brązem ;o)

Ten naszyjnik zrobiłam dla pewnej osoby jako prezent imieninowy.

Nie jest on specjalnie oryginalny, bo takie kwiaty uformowane w naszyjnik tego typu widziałam już wielokrotnie w sieci, a nawet na wystawie jednego sklepu jubilerskiego...więc nie jest to mój własny pomysł.

Różyczki dołożyłam od siebie ;o)

A to praca, którą już kiedyś prezentowałam...zmieniłam linkę jubilerską na aksamitkę ;o)

Co u mnie...

2011-01-26T21:03:00.000+01:00

Oj dawno nic nie pisałam. Jakoś ostatnio nie ciągnie mnie specjalnie do komputera...wolę inaczej spędzać czas. Ostatnio cieszy mnie jazda samochodem. Mąż zresztą niemal w każde popołudnie wysyła mnie do kogoś ze znajomych na herbatkę, do fryzjera, albo gdzie tam jeszcze chcę...bo za parę miesięcy będę uziemiona...

Na polu robótkowym trochę się dzieje. Na chwalenie się przyjdzie czas ;o) Mam też do pokazania prezent, który dostałam w ramach zabawy "podaj dalej"...muszę tylko wreszcie kupić baterie do aparatu...a prezent kilka razy już wisiał na mojej szyi ;o)

Poza tym co u mnie?

Już 17 tydzień ciąży, od prawie dwóch tygodni czuję, jak "Leopold" się rusza (imię jest tymczasowe). Dziś to nawet solidnie sobie tańczył. Co prawda odczuwam jego ruchy jako bardzo delikatne "pyknięcia", ale i tak wiem kiedy się przemieszcza ;o)

Brzucha jeszcze nie widać, zresztą póki co zrzuciłam 3 kg, więc dopiero zacznę nabierać kształtów ;o)

Za kilka tygodni usg "połówkowe" może się dowiemy, kto tam sobie rośnie...nad imionami jeszcze specjalnie się nie zastanawiam...przyjdzie na to czas...

Staś rozwija się wspaniale. Teraz zwłaszcza dużo się dzieję z jego mową. Dużo nowych słówek powtarza i zapamiętuje. Można z nim porozmawiać, choć jeszcze nie na każdy temat ;o) Wciąż fascynują go wszelkie pojazdy budowlane. Jest też coraz sprytniejszy. Ostatnio zdarzyło mu się, że złościł się bardzo. Żeby go przywołać do porządku powiedziałam, że robię mu zdjęcie i wysyłam babci, żeby zobaczyła, jak się Staś zachowuje...no i wzięłam aparat do ręki...a mój synek w tym momencie wstał (do tej pory leżał i tarzał się ze złości), no więc wstał i złożył rączki, jak do modlitwy - no bo przecież babcia musi wiedzieć, że Staś to "Aniołek". Najważniejsze, że się uspokoił i zaraz zaczął się bawić.

Staś, rzadko się złości, raczej jest grzeczny. Umie powiedzieć "posię", "dzięgi', "kokam", a co rano wyśpiewuje "Alleluja", jak tylko się obudzi..

Miałam ostatnio też ciekawą propozycję sesji mojej biżuterii z udziałem modelek. Cena była atrakcyjna, ale jak na moje możliwości i tak zbyt wysoka...ale i tak miło, że komuś moje prace przypadły do gustu.

Nowe...ale jeszcze nie wiem, czy gotowe...

2011-01-04T22:19:00.003+01:00

...filcowe róże w czarno-szaro-białe. Nie jestem jeszcze zadowolona z efektu, więc być może co nieco je przerobię...

Może macie jakieś sugestie?

Myślę nad tym, żeby zastąpić ten łańcuszek aksamitką...albo może robić sznur korali...

Ostatnio się obijam. Nie robię biżuterii, swetrów, sukienek, serwetek, kartek...jakoś tak nie ma nastroju.

Poza tym pod choinką znalazłam książkę "Cukiernia Pod Amorem" i wciągnęła mnie na dobre. Wczoraj kupiłam drugi tom...polecam! Bardzo miło się czyta...szkoda, że trzeci tom ma ukazać się dopiero jesienią...

Dziewczyny sprawdźcie, czy ktoś nie kradnie zdjęć Waszych prac!!!

2011-01-04T12:59:00.002+01:00

Dziewczyny,
Sprawdźcie, czy nie ma tu Waszych prac. Ta osoba wkleja Wasze zdjęcia jako swoje i podpisuje się pod nimi nie zawsze nawet zamazując Wasz podpis.

http://recznie-robiona-bizuteria.flog.pl/archiwum

Przykro o tym pisać. Każda z nas w swoje prace wiele serca, każda wie ile czasu trzeba i jak czasem trzeba się natrudzić, żeby zrobić coś ładnego i oryginalnego. Moje pomysły często rodzą się przed zaśnięciem - następnego dnia z niecierpliwością wyczekuję wolnej chwili, żeby zacząć realizację pomysłu. I cieszy mnie jak pracę ukończę, a efekt się podoba. Pewnie widzicie to podobnie. Dlatego też żadna z nas nie będzie szczęśliwa, gdy znajdzie zdjęcie swojej pracy podpisane przez kogoś innego...
Co innego inspiracja, podpatrzenie techniki, jakiegoś detalu, czy nawet inspiracja kolorystyką...ale wklejanie czyjegoś zdjęcia i podawanie się za autorkę to już przesada!
Nie dajmy się!

Niespodziewani goście...

2011-01-03T11:04:00.001+01:00

Dziś od rana mam niespodziewanych gości. Cały czas siedzimy przy oknie i obserwujemy naszych gości. To trzy sarny. Dokładnie to dwie kozy i jeden młodziutki kozioł. Póki co nie mogą znaleźć wyjścia, albo nie chcą, bo mają tu sporo jedzenia...ale brama otwarta, w końcu znajdą drogę powrotną. Może lepiej wieczorem, jak jest tu ciszej i mniej samochodów jeździ i mniej ludzi spaceruje. Tu są bezpieczne, a wieczorem pewnie znajdą drogę do lasu...zresztą to bardzo blisko.
Staś ma od rana lekcję biologii. Sarenki, które nazywa "sinka" bardzo mu się podobają, śpiewa dla nich piosenki. ;o)

Do Świąt Bożego Narodzenia jeszcze tydzień...

2010-12-18T12:21:00.000+01:00

Jutro już IV Niedziela Adwentu...może jeszcze nie za późno na takie przypomnienie. Dostałam to zdjęcie w mailu od koleżanki. Dedykuję je wszystkim, którzy gdzieś w przedświątecznej krzątaninie zgubili to co najważniejsze.

*************************************

Po wizycie u lekarza jestem spokojniejsza. Widziałam Maleństwo, spało sobie. Wszystko jest w porządku. ;o)

Niespodzianka i skończona sukienka

2010-12-16T10:18:00.000+01:00

Dziś z samego rana spotkała mnie przemiła niespodzianka. Wygrałam zabawę u Kury D.
Te piękne ptaszki przylecą do mnie! Cieszę się ogromnie! Takie cuda!

Prawda, że cudowne? Będą się wspaniale prezentować na choince obok orzechów (bo u mnie zwykle orzechy ba choince i makaron, na szydełkowe ozdoby dla siebie czasu zwykle brak).

A druga rzecz to moja skończona sukienka. Zdjęcie kiepskie, niestety nie na "modelce", bo Staś jeszcze nie umie zrobić zdjęcia, a nikogo więcej w domu nie ma. Może uda się kiedyś, że ktoś zrobi mi zdjęcie, to zobaczycie jak się prezentuje. Póki co w ten sposób prezentuję efekt przeszło 2 miesięcy dłubania.

Sukienka będzie miała dziś premierę...choć jadę tylko na wizytę do lekarza...ale to długo wyczekiwana wizyta. Dziś zobaczę na usg moje Maleństwo (albo Maleństwa, bo ostatnio często śnią mi się bliźniaki).

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa ;o)

Od dziś odpoczywam...

2010-12-15T13:14:00.001+01:00

Udało mi się skończyć większość zamówień. Przynajmniej te, które miały być przed Świętami.

Muszę odpocząć. Czuję się fatalnie. Mdłości, mdłości....itd...do tego ciągle chce mi się spać. W takim stanie nie nadaję się do robótkowania. Do tego mój synek jest troszkę przeziębiony i zrobił się marudny...więc każdy dzień jest walką o przetrwanie do godziny 17:00 albo 18:00 kiedy mój mąż wraca z pracy i bawi się ze Stasiem.

Wczoraj w nocy skończyłam zamówienie, które dziś musiało zostać wysłane, żeby dotarło przed Świętami. Udało mi się, ale to była końcówka moich możliwości...

Muszę się zmobilizować, żeby skończyć sukienkę. Co prawda kupiłam sobie "awaryjną" , gdybym tej nie zdołała skończyć. Pechowo sobie ją poplamiłam...a później zniszczyłam do reszty używając "różowej siły" na plamy. Teraz na mojej grafitowej sukience są czerwone zacieki...załamałam się początkowo. Później jednak wpadłam na pomysł uratowania jej... Zamówiłam więc pisaki do tkanin, mam ponadto sporo drobnych koralików...jeśli dobrze pójdzie to za jakiś czas w miejscu zacieków pojawią się tulipany malowane pisakami do tkanin i obszywane koralikami...może się uda...

Dość tego marudzenia. Zanim rozpocznę odpoczywanie od robótek przedstawiam Wam zbiór moich ostatnich prac (nie wszystkich, bo jeśli coś robiłam według wzoru wcześniej prezentowanego, to nie będę się powtarzać).

Miłego oglądania i dziękuję za odwiedziny!

jedna z nagród w moim candy

też nagroda w moim candy

i to też nagroda w candy...

Trochę tego było, gratuluję wytrwałości!

Zmęczona jestem

2010-12-07T22:11:00.000+01:00

Ostatnio jestem bardzo zmęczona. Nie wiem, czy zmobilizuję się, żeby skończyć swoją sukienkę...zostało już niewiele, ale nie mam siły. Kończę świąteczne zamówienia. Dziś pokażę kilka zdjęć...raczej kiepskiej jakości. Zdjęcia ostatnio robię w pośpiechu zanim prace zostaną odebrane lub wysłane. Części wcale nie udało mi się sfotografować.

broszki...

filcowy komplet

filc i drewno

Filcowe zamówienie...

2010-11-30T14:06:00.000+01:00

Za oknem piękna zima. Nie szczególnie przepadam za tą porą roku, ale kiedy taki świeży śnieg ozdabia drzea, to aż miło popatrzeć. Zwłaszcza, że u nas słoneczko dziś świeci.

Staś dziś wziął się za odśnieżanie...fajnie wygląda dwulatek z łopatą ;o) Zdjęcia nie pokażę, bo zrobiłam komórką, a gdzieś mi wcięło kabelek... ;o(

Zresztą ostatnio wszystko gdzieś kładę, nie pamiętam gdzie. Ale cóż, moje dziecko jakoś wszystko chce na raz. Mama "mniam mniam" mama "bleble" (pić), mama "fo"...wszystko w tym samym czasie...więc odkładam co mam w ręce...a później zapominam gdzie to dałam.

Za to dziś pokażę Wam korale, które zrobiłam na zamówienie...właśnie dziś wysłałam... gdyby nawet ktoś takie chciał, to drugich nie zrobię, bo nie mam takich koralików...no i filcu w tych kolorach przed Świętami już raczej nie będę zamawiać.

O niespodziance i bezruchu jako najlepszym rozwiązaniu...

2010-11-24T19:13:00.001+01:00

Pisałam Wam przy okazji wyników candy, o pewnej niespodziance, która mnie spotkała. No i chyba dziś zaryzykuję i napiszę o co chodzi. Otóż jestem w ciąży! To dlatego skurczyła mi się doba i ciągle śpię. Gorzej, bo mam apetyt, ale jeść nie mogę, bo po wszystkim co zjem boli mnie żołądek...i dlatego dużo leżę po każdym posiłku. Dlatego też robótki leżą odłogiem, to znaczy powoli robię to co zamówione i mam nadzieję, że się wyrobię jak najszybciej, ale idzie mi to dość wolno. Najważniejsze jednak jest to, że tym razem nie mam innych problemów. No może poza tym, że do mojego lekarza w przychodni, na ten rok nie ma już wolnych terminów...i bądź tu człowieku od 10 tygodnia pod opieką lekarza.... Na szczęście udało mi się zapisać do niego prywatnie. Mam zaufanie do niego i nie chcę zmieniać - przecież on uratował Stasia.

Teraz pewnie zrozumiecie, że będę rzadziej prezentować nowe prace...ale postaram się zaglądać do Was, no i tutaj też czasem coś napisać, albo pokazać...

Takie tam...

2010-11-18T13:07:00.001+01:00

Niespodzianki dla wylosowanych powoli powstają i docierają do zainteresowanych. Pokażę zdjęcia, jak już wszystkie Dziewczyny dostaną swoje prezenciki.

Póki co u mnie trochę mało twórczo. Doba mi się skurczyła. Teraz chodzę spać koło 21 i wstaję dość późno...w ciągu dnia, jak zwykle, jestem ze Stasiem. Staś dużo bawi się sam, więc jakoś udaje mi się odrobić z domowymi zajęciami. Czas na spacer musi też być. Na robótki zostają mi 2 godziny między 12 a 14...dobre i to. Mam nadzieję, że taki stan rzeczy nie potrwa długo, bo męczy mnie ta senność...ale nie ma co narzekać!

Zapisałam się na kurs decoupage'u - rusza w przyszły piątek. Wreszcie się dowiem co robiłam źle do tej pory...bo poza wazonem to nie mam się specjalnie czym chwalić.

Poza tym dalej męczę moją sukienkę, mam już całe plecy i prawie połowę przodu...więc powinnam zdążyć przed Bożym Narodzeniem. Chciałabym ją ubrać w Święta. Pokazałabym Wam zdjęcie robótki, ale dziś tak ponuro, że zdjęcie nie wyjdzie. Dlatego pokażę Wam oryginał. Moja wersja będzie miała bardzo podobny wzór, ale inny kolor...wybrałam kolor mysi...